ပန္းကေလး မ်ား လွေစခ်င္.......

ရင္ေမာရတဲ့ ကေလးငယ္မ်ား…..

            စာေရးဆရာမ ပုညခင္ ၏ ယခု လ ထုတ္ အုပ္ ( ၁၀၀ ) ေျမာက္ လံုးခ်င္း ၀တၱဳ ျဖစ္တဲ့ ကၽြန္မ က '' ႏွင္းဆီပါ ေမာင္ '' ဆိုတဲ့ စာအုပ္ေလး ကို ၿပီးခဲ့တဲ့ အပတ္ က အမွတ္မထင္ ဖတ္မိရင္း ဒီ Link ေလးေရးဖို႕ စိတ္ကူး ရလိိုက္မိ ပါတယ္ ။ စာအုပ္ထဲ မွာ ရုတ္တ ရက္ ခ်မ္းသာ လာၿပီး ဘ၀ ေမ့ တဲ့ အဖြား က ပစ္ရေအာင္ ပံုသြင္းၿပီး ဖ်က္ဆီးထားတဲ့ အတန္းပညာ လည္း မတတ္ ၊ အသက္ေမြး ၀မ္းေက်ာင္း အတတ္ ပညာ ကလည္း ဘာမွ မရွိ ၊ လူတိုင္း နဲ႕ လည္း အံမ၀င္ ၊ ေထာင့္ မက်ိဳး နဲ႕ ပစ္ရေအာင္ ေမြးထား တဲ့ ေျမးမေလး တစ္ေယာက္ ကုန္းေကာက္စရာ မရွိေအာင္ ဆင္းရဲ သြားၿပီး ဒုကၡ ေရာက္တဲ့ အခါ ပညာ ကလည္း မတတ္ ၊ ဘာမွ လည္း လုပ္ကိုင္ မ စားတတ္ ၊ ဘယ္ သူနဲ႕ မွ လည္း အံမ၀င္ မေပါင္းတတ္ မသင္း တတ္ ၊ လူမုန္း က လည္း မ်ား ၊ လုပ္ရတဲ့ အလုပ္ က လည္း သူမ်ား ေျခေထာက္ ကိုင္ ၿပီး ဖိနပ္ေပါင္းစံု စီးေပးရတဲ့ အလုပ္ ၊ ပညာ မ တတ္ ေတာ့ အလုပ္ လည္း အမ်ားႀကီး ေရြးစရာ မရွိ ၊ ဘာအလုပ္လုပ္ လုပ္လည္း အဆင္ မေျပ ၊ ဘယ္ သူ နဲ႕ မွလည္း ေပါင္း လို႕မရ နဲ႕ ရယ္စရာလို႕ သေဘာထားၿပီး ဖတ္ရင္ ရယ္ရသလို ပညာေပး ဇာတ္လမ္း တစ္ပုဒ္ လို႕ သေဘာ ထား ၿပီး ဖတ္ရင္ လည္း ပညာယူ စရာ အမ်ားႀကီးရ တဲ့ အထည္ႀကီး ပ်က္ ၀တၱဳ ဇာတ္ လမ္းေလး.. ျဖစ္ပါတယ္….
            ေျပာခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းကို နိဒါန္း မပါဘဲ တုံးတိႀကီး ေျပာျဖစ္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္း က ဒီလိုပါ… .တစ္ေန႕ က ကၽြန္မ ရဲ႕ အမ လို လည္းျဖစ္ သူငယ္ခ်င္းလည္း ဟုတ္ တဲ့ အမ တစ္ေယာက္ ေနမေကာင္းလို႕ သတင္းသြားေမး မိပါတယ္… အိမ္ေထာင္ ေရး အဆင္မေျပ ဘဲ…အပ်ိဳအရြယ္ သမီးေလး ေတြ နဲ႕ ကိုယ့္ဟာ ကိုယ္ တစ္ေယာက္ထဲ ရုန္းကန္ ေနရသူမွန္း ဓာတ္သိ မို႕ အားေပး စကားေျပာ ရန္လည္း ႀကိဳတင္ စဥ္းစား သြား မိပါတယ္… ဟို ေရာက္ေတာ့ ကိုယ္က အားေပးဖို႕ ေနေနသာသာ ရယ္ကာေမာကာ ၿပံဳးကာရႊင္ကာ နဲ႕ ထြက္ ၿပီး ဧည့္ခံတာ ေတြ႕မွ စိတ္ေအးသြားရပါတယ္…ကိုယ့္ အေၾကာင္း နဲ႕ ကိုယ္မို႕ မေတြ႕ျဖစ္တာၾကာၿပီမို႕ ေတြ႕ မယ့္ ေတြ႕ေတာ့ လည္း စိတ္ကူးေပါက္ရာ အေၾကာင္း ေထြရာေလးပါး ေျပာရင္း နဲ႕ အနားမွာ ရွိတဲ့ သူ႕သမီးေလး ရဲ႕ ဓာတ္ပံု ေတြ ေတာင္း ၾကည့္မိပါတယ္… .ကၽြန္မ မွာ လည္း ဓာတ္ပံုဆိုင္ ရွိတာ မို႕…ဓာတ္ပံု အယူအဆ အေၾကာင္း ၊ အိုက္တင္ အေၾကာင္း ေျပာရင္း နဲ႕ ဆယ္တန္းေျဖ ထားတဲ့ သူ႕သမီးေလး ဓာတ္ပံုထဲ မွာ စီးထားတဲ့ ဖိနပ္ လွလွေလး ဆီ မ်က္စိက ေရာက္သြားေတာ့ အဲဒီ အမ က ေျပာျပပါတယ္…အဲဒီေန႕ က ဖိနပ္ေလး လွလို႕ ၀ယ္လာတာ ၊ သမီး က ရရခ်င္း အရမ္းေပ်ာ္ၿပီး ခ်က္ခ်င္း ဓာတ္ပံု သြားရိုက္တာတဲ့….ဖိနပ္ေလး က ေတာ္ေတာ္ ဆန္း ၿပီး ခ်စ္စရာ ေကာင္းတာ ဘဲ ၊ ေစ်းႀကီးလား လို႕ ေျပာလိုက္ မိေပမယ့္ မွန္းမိလိုက္တာ က Heat Wave တို႕ Charles & Kath တို႕ေလာက္ ဆိုေတာ့ အလြန္႕ အလြန္ဆုံး ေပးရရင္ သံုးေလးေသာင္းေပါ့…ဆိုၿပီးေတြး မိ လိုက္စဥ္မွာ ဘဲ…အဲဒီ အမ က တစ္သိန္းေက်ာ္ ပါဘဲ ဆိုတာ ကို အံအားသင့္စြာ နဲ႕ ၾကားလိုက္ ရပါတယ္….သူ႕ အေမ နဲ႕ သူ႕ သမီး ေက်နပ္လို႕ ဆင္ေပးတာ မွန္ေပမယ့္ သူတို႕ မိသားစု အေၾကာင္း သိထားတဲ့သူ ..သူကလည္း က်န္းမာေရး သိပ္ မေကာင္းတဲ့သူ မို႕ မေနႏိုင္ စြာနဲ႕ အမ ရယ္ ..ကေလးဘဲရွိေသးတာ ကို..အဲဒီေလာက္ႀကီး ၀ယ္ေပးရလားလို႕. .ေျပာ လိုက္မိေတာ့ …. မိခင္ ေမတၱာ စိတ္ နဲ႕ အေမ လုပ္သူ က '' ငါ့သမီးေလး ေတြ အပ်ိဳအရြယ္ေလး လွခ်င္ ၊ ၀တ္ခ်င္ရွာမွာ ေပါ့ ဟယ္. .ငါ ပင္ပင္ပန္း ပန္းရွာ ထား တာ ငါ့သမီးေတြ အတြက္ မွ မဟုတ္ရင္ ဘယ္သူ႕အတြက္ လဲ '' တဲ့ …ဆိုတာ နဲ႕ သူ က ေတာ့ အေမ ဆိုေတာ့လည္း ကိုယ့္ သားသမီး ကိုယ္ ခ်စ္ရွာတာ ကိုး လို႕ ဘဲ…ဖတ္ ..မေျပာေကာင္း မဆို ေကာင္း အေၾကာင္းေၾကာင္း နဲ႕ စည္းပြား ဥစၥာ မတည္ၿမဲ ခဲ့ရင္ ကေလး ေတြ ဘယ္လို မ်ားမွ ရပ္တည္ ႏိုင္ ပါ့ မလဲ လို႕ စိတ္ ပူပန္ ၿပီး ရင္ေမာစြာ နဲ႕ ေတြးလိုက္မိပါတယ္ ။
            တခါလည္း ကၽြန္မ တို႕ ဓာတ္ပံု ဆိုင္ မွာ မိသားစု အလွပံု တို႕ ၊ မဂၤလာေဆာင္ပံု တို႕ လာရိုက္ရင္း တခ်ိဳ႕ ကေလးေလးေတြ ပါလာရင္ က အစ အေဖာ္မရွိတဲ့ ကၽြန္မ သမီးေလး က ကေလးခ်င္းမို႕ ေခၚခ်င္လို႕ ရစ္သီ ရစ္သီ နဲ႕ ပါ ။ အိမ္ေနရင္း ဆိုေတာ့ ကိုယ့္ ကေလး က အကၤ်ီအေဟာင္း ေပေပတူးတူးေလး ဆိုေတာ့ လာရိုက္တဲ့ ဧည့္သည္ ကေလး က ေခၚခ်င္ပံု မေပၚပါဘူး ။ ဒီၾကားထဲ ကၽြန္မ သမီးက မ်က္ရိတ္ မ်က္ေျခ နဲ႕ ျပလို႕ နားမလည္ေသးတဲ့ ႏွစ္ႏွစ္ ၀န္းက်င္ အရြယ္ ျဖစ္ေနေတာ့ အလိုက္ကန္းဆိုး မသိစြာနဲ႕ သူေဆာ့ ေန တဲ့ ကၽြန္မ မိတ္ကပ္ ျပင္တဲ့ Brush နဲ႕ ဟို ကေလး ကို တို႕လိုက္မိေတာ့….သူ႕မိဘေတြ က အစ ေပသြားတယ္ေပါ့ ခါးခါးသီးသီးျဖစ္ၿပီး ၊ ကေလး ကို အေနာက္ေခၚၿပီး ကၽြန္မ ကေလး က ရိုးရိုး သာမန္ ရပ္ကြက္ထဲက ကေလး ျဖစ္လို႕ သူတို႕ ကေလး လို အဂၤလိပ္ေက်ာင္း အဆင့္ မွာ ေနရတဲ့ ကေလး မဟုတ္လို႕ အဆင့္မရွိတဲ့ အေၾကာင္း နဲ႕ တန္းတူေပါင္းသင္းစရာ မလိုတဲ့ အေၾကာင္း ကို အဂၤလိပ္လို တိုးတိုး တိတ္တိတ္ .....ဆံုးမ ေနတာ လည္း အမွတ္ မထင္ ၾကားလိုက္ရေတာ့ ကၽြန္မ သမီးအတြက္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္သြားခဲ့ရပါတယ္…. .တကယ္ တမ္းက ကၽြန္မ သမီးက ဘာမွ မဟုတ္သလို ၊ သူတုိ႕လည္း ဘာမွ မဟုတ္ေသးမွန္း သူ႕မိသားစု အေနအထား အေၾကာင္း ၾကား ဖူးတဲ့ ကၽြန္မ အလိုလို သိႏွင့္ၿပီးသားပါ ။ မိဘ က ေန႕ခ်င္းညခ်င္း တစ္သက္စား မကုန္ေအာင္ ကုေဋ ရွစ္ဆယ္သူေဌးႀကီး ျဖစ္လို႕ သူတို႕ ရဲ႕ ကေလးေတြလည္း ကုသိုလ္ ကံေကာင္းစြာ နဲ႕ လုပ္ကိုင္ စား ေသာက္ရန္ မလိုဘဲ တစ္သက္လံုး ေနႏိုင္ရင္ေတာ့ ဟုတ္တာေပါ့ လို႕ လည္း စဥ္းစားမိလိုက္ပါတယ္ ။
            အဲဒါေတြေၾကာင့္ လည္း ကၽြန္မ ခင္ပြန္းသည္ က ကေလး ကို အလို မလိုက္ဖို႕ ၊ ပူဆာတိုင္း မ၀ယ္ ေပးဖို႕ ၊ ငယ္စဥ္ ကထဲ က ပိုက္ဆံ တန္ဖိုးသိေစဖို႕ ၊ ဘ၀ အေၾကာင္း နားလည္ေစဖို႕ ၊ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ မေရြး လူတိုင္း နဲ႕ အဆင္ေျပေအာင္ ေပါင္း သင္း ဆက္ ဆံ တတ္ဖို႕ က အစ အၿမဲသြန္သင္ေလ့ရွိၿပီး ေတာ္ရံု တန္ရံု အဖိုးမတန္တာေလး မို႕ ကေလး က ပူဆာတာကို ကိုယ္ က အေမ မို႕ မေနႏိုင္စြာ နဲ႕ သူမသိေအာင္ ခိုးေၾကာင္ ခိုး၀ွက္ ၀ယ္ေပးမိ လို႕ သူျပန္သိ လွ်င္ လည္း ကၽြန္မ အၿမဲ အဆူခံရ ပါတယ္ ။ ကေလးမူႀကိဳ ထားတာ က အစ ေတာ္ရံုတန္ရံု ေက်ာင္းေလးေလာက္ ဘဲ ေရြးခ်ယ္ေစၿပီး ကေလး က စာလိုက္ႏိုင္မွ ၊ အမွန္တကယ္ စာႀကိဳးစားမွ ကိုယ္ တတ္ႏိုင္ရင္ တတ္ႏိုင္သလို ေျပာင္းၿပီးထားေပးလို႕ ရ ေၾကာင္း ၊ အခုလို ကေလး ဘ၀ မွာ သိပ္အျမင့္ႀကီး ကို ထားေပးလိုက္လို႕ ကိုယ္က တစ္သက္ လံုး မထားေပးႏိုင္ရင္ ၊ ဒါမွ မဟုတ္ ေနာက္ထပ္ ကေလး ေတြ ထပ္ယူ ျဖစ္လို႕ ကေလးတိုင္းကို တန္းတူ မထားေပးႏိုင္ရင္ ၊ အျမင့္ကို ပို႕ၿပီးမွ အနိမ့္ကို ျပန္သြားခိုင္းရင္ မသြားခ်င္ ေတာ့ တဲ့ အတြက္ ကေလးရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ ပိုင္းဆိုင္ရာ က အစ ပိုၿပီး ပ်က္စီး မည္ျဖစ္ေၾကာင္း အၿမဲ ေျပာဆို ဆံုးမ တတ္ပါတယ္ ။
            ကၽြန္မ သမီး ႏွင့္ ပတ္သက္လို႕ ကၽြန္မကို ကၽြန္မ ၏ ခင္ပြန္းသည္ အၿမဲတေစ ဆူရသည့္ အေၾကာင္းရင္း က ဒီလိုပါ ။ အေဖ နဲ႕ အေမ မသင့္ျမတ္တဲ့ ၾကားမွာ သိမ္ငယ္မွဳ စိတ္ဒဏ္ရာေတြ တသီႀကီး နဲ႕ ႀကီးျပင္း လာရ ေပမယ့္ ကၽြန္မ အဖိုး ရဲ႕ လိုေလေသးမ ရွိ ျဖည့္ ဆည္းေပးခဲ့ မွဳေၾကာင့္ ေျမးဦး လည္းျဖစ္တဲ့ ကၽြန္မ လူေတြၾကား မွာ မ်က္ႏွာ မငယ္ခဲ့ရ တာေတာ့ အမွန္ပါ ။ အဖိုး က မူႀကိဳက အစ အဲ ဒီေခတ္ အခါ က အင္မတန္ ေစ်းႀကီးတဲ့ အဂၤလိပ္ မူႀကိဳ ၊ တခါေက်ာင္းႀကီးတက္ေတာ့ လည္း ၊ ဒဂံု ( ၁ ) ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ေတြ စိတ္ေလမွာ စိုးသလို အားကစား ေလးလည္း လုပ္ျဖစ္ေအာင္ဆိုၿပီး ကုကၠိဳင္း ေရကူးအသင္းမွာ ေရကူးသင္ေပး ၊ တဖန္ ပိုက္ဆံ ရွိတဲ့ လူ ဂုဏ္တန္ အသိုင္းအ၀ိုင္း မွာ ၀င္ဆန္႕ ေအာင္ဆိုၿပီး ျမန္မာ ႏိုင္ငံ ရြက္ေလွ အသင္း ကို က အစ အသင္း ၀င္ေပး ၊ မသြားခ်င္လည္း အတင္း လိုက္ပို႕ ၊ သူ အားရင္ အားသလို သူေဌး ကေလးေတြ နဲ႕ ေတြ႕မယ့္ေနရာေတြ ပို႕ေပး နဲ႕...ကၽြန္မ တို႕ ကေလး ဘ၀ က ျပည့္စံု ခဲ့ရသလို …ရိုးသားေအးေဆးၿပီး ဂုဏ္ မ မက္ေသာ အေဖ အေမ က ေမြးေပမယ့္ သူတို႕ နဲ႕ လံုး၀ ျခားနားစြာ သူငယ္ခ်င္း ေပါင္းရင္ က အစ တိုက္ ရွိသလား ၊ ကား ရွိသလား ၊ တိုက္ေတာင္မွ ရပ္ကြက္ ထဲမွာေနတာလား ၊ ၿခံနဲ႕ ၀င္းနဲ႕ ဆိတ္ၿငိမ္ မွာ ေန သလား ၊ အေဖ အေမ က ဘာ အလုပ္လုပ္လဲ ကအစ ဟန္ေဆာင္ေကာင္းလို႕ အေပၚယံ မ်က္ႏွာ မွာ မသိမသာ ေပမယ့္ အတြင္းစိတ္က ဂုဏ္ ရွိ မရွိ နားစြင့္ၿပီး ဂုဏ္ တစ္ခုခု ရွိ မွ အေပါင္းအသင္း လုပ္ခ်င္တဲ့ အထိ အခ်ိဳး မေျပ ခဲ့သူ ျဖစ္ ပါတယ္ ။
            ကၽြန္မ ဘဲ နားလည္ လြဲ ခဲ့တာလား ေတာ့ မသိပါ…ကၽြန္မ နားထဲ စြဲ ေနတဲ့ အဖိုး အၿမဲ သြန္သင္တဲ့ စကား တစ္ခု က...... ပိုက္ဆံ ဆိုတာ ေကာင္းေကာင္း သံုး ၊ ေကာင္းေကာင္း သံုးတတ္ မွ ေကာင္းေကာင္း ရွာတတ္ မယ္ တဲ့ ။ အျမင့္ ကို ျမင္ဖူးမွ အျမင့္ေရာက္ေအာင္ ႀကိဳးစားခ်င္စိတ္ရွိပါမယ္တဲ့ ….အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မ ကို ကၽြန္မ အသက္ ၁၀ ႏွစ္ က ေန (သူ ဆံုးတဲ့ ) ႏွစ္ ကၽြန္မ အသက္ ၁၉ ႏွစ္ ေမြးေန႔ အထိ ေမြးေန႕ ပါတီေတြ လုပ္ေပး ၊ သူငယ္ခ်င္း ေတြ ဘာ သင္တန္း တက္လဲ ၊ ဘယ္သူ ဘာလုပ္ေနလဲ က အစ ကၽြန္မ စိတ္ကူး ေပါက္ ရာ ပူဆာ သမွ် မျငဴစူ စတမ္း ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့တဲ့ ကၽြန္မ အဖိုးျဖစ္ပါတယ္ ။ ေက်ာင္းသြား ေက်ာင္းျပန္တိုင္း အၿမဲ ပို႕တတ္ ႀကိဳတတ္ ၊ က်ဴရွင္ က အစ သူဘဲ ပို႕ေပးခ်င္ တတ္သလို ရွစ္တန္း ေက်ာင္းသူေလာက္ ကထဲ က အဖိုးက မုန္႕ဖိုး ေတြ အေမ နဲ႕ အဖြား မသိေအာင္ စာၾကည့္ စားပြဲထဲ ၊ စာအုပ္ ႀကိဳၾကား ထဲ ခိုးခိုးထည့္ေပးတတ္ၿပီး အေမ နဲ႕ အဖြား လစ္မွ အခ်ိန္းအခ်က္ နဲ႕ မုန္႔ဖိုး ရ မရ …ေမးတတ္တဲ့ အထိ အလို လိုက္ေသာ ၊ မုန္႕ဖိုးေပးရင္ အေၾကာင္း ျပ ခ်က္ ခိုင္လံုၿပီး အဖြားမဆူရေအာင္ စာ တစ္ပုဒ္ ဖတ္ျပရင္ ဘယ္ေလာက္ ၊ ဂုဏ္ထူး ထြက္ရင္ ဘယ္ေလာက္ ၊ ေဆာင္းပါး တစ္ပုဒ္ ဖတ္ျပရင္ ဘယ္ေလာက္ စသျဖင့္ အေၾကာင္း အရာ မထပ္ အမ်ိဳးမ်ိဴး ႏွင့္ မုန္႔ဖိုး ေတြ အၿမဲေပးတတ္တဲ့ ကၽြန္မ ရဲ႕ အဖိုး ပိုက္ဆံ ေကာင္းေကာင္း သံုးတတ္ေအာင္ သင္ေပးခဲ့ၿပီး ပိုက္ဆံ ဘယ္လို ရွာရမွန္း မသင္ေပးႏိုင္ လိုက္ ခင္မွာ ဘဲ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါတယ္ ။ ေနာက္ဆံုး အေခါက္ ေနမေကာင္း ျဖစ္လို႕ အေျခအေန မေကာင္းေတာ့ တဲ့ အထိ မွာေတာင္မွ ကၽြန္မ ကို ေက်ာင္း မပို႕ေပးႏိုင္ေတာ့ တာ ကို ေ၀ဒနာ ၾကား က စိတ္မေကာင္းတႀကီး နဲ႕ေျပာ သြားခဲ့တဲ့ ကၽြန္မ ကို အလြန္ ခ်စ္ေသာ ကၽြန္မ ၏ အဖိုး ျဖစ္ ပါ တယ္ ။
            အဖိုး ဆံုး ၿပီး ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ၾကာတဲ့ အထိ ကၽြန္မ ဒုကၡေရာက္ ရတာ တစ္ခု က ပိုက္ဆံ မရွိရင္ မေနတတ္တာပါ ။ မသံုးရ ရင္ေန ပါေစ ၊ ပိုက္ဆံေလး ျမင္ေနရ ၊ ပိုက္ဆံေလး ကိုင္ၿပီး ဟုိေငး ဒီေငး ႏွင့္ Shopping ေလးထြက္ေန မွ ေနသား က်ေသာ ကၽြန္မ ေတာ္ေတာ္ ေန မထိ ထိုင္မသာ နဲ႕။ တခါတေလ ဘ၀ ျခား တဲ့ အဖိုး ကို ပါ ေအာ္ ငို ၿပီး တ တတ္ ပါ ေသးတယ္ ။ အေမ က လည္း မုန္႕ဖိုးဆိုရင္ ပံုမွန္ ကေလး ေတြ ေပးသေလာက္သာ ေပးႏိုင္သူမို႕ စိတ္ေတာ္ေတာ္ညစ္ရပါတယ္...ပိုက္ဆံ မရွိရင္ သာ မေနတတ္တာပါ ။ လက္ေၾကာ တင္း ေအာင္ အလုပ္လုပ္ ဖို႔ က်ေတာ့လည္း ရတဲ့ ပိုက္ဆံက နည္းသေလး ၊ ပင္ပန္း သေလး နဲ႕ အင္မတန္ မွ ေထာင့္ မက်ိဳး ေသာ ကၽြန္မ ျဖစ္ပါတယ္ ။ ပိုက္ဆံ မ်ားမ်ား ရေအာင္ ဘာတတ္သလဲ ဆိုေတာ့ လည္း ဘာမွ မတတ္ သလို ၊ ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံေရးလည္း အင္မတန္မွ ညံဖ်င္းေသာ အခ်ိဳး မေျပေသာ ကၽြန္မ သာ ျဖစ္ခဲ့ ပါတယ္ ။ အဲဒီလို နဲ႕ မွ ကၽြန္မ အသက္ ၂၁ ႏွစ္ အရြယ္မွာ အေမ က ျဗဳန္းကနဲ ဆံုး တာ က စၿပီး အေမ နဲ႕ အဖိုး ခဏခဏ ေျပာခဲ့တဲ့ ကိုယ့္ မိသားစု အသိုင္းအ၀ိုင္း ကိုယ့္ ၿခံ၀င္း ထဲ က ထြက္တာ နဲ႕ အျပင္ ေလာက ဘ၀ ႀကီး အေၾကာင္း ဘာမွ မသိေတာ့ ဘယ္လို ရပ္တည္ မလဲ ကို စိတ္ပူပါတယ္ ဆိုတဲ့ အတိုင္း လူ အမ်ိဳးမ်ိဳး ၊ ဒုကၡ အဖံုဖံု ကို အေၾကာင္းအရာ မထပ္ ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႕ရၿပီး မွ ပိုက္ဆံ မရွိ ရင္ မေခၚခ်င္ေသာ ၊ အလုပ္အကိုင္ မရွိ ရင္ အထင္ေသးစြာ ဆက္ဆံေသာ ၊ ဂုဏ္ မရွိရင္ ဘယ္သူ မွ ေဆးေဖာ္ေၾကာ ဖက္ ႏွဳတ္ ဆက္ေဖာ္ေတာင္ မရ ေသာ ဘ၀ အမ်ိဳးမ်ိဴး ကို မခံခ်င္ စိတ္ အမ်ိဳးမ်ိဴး ၾကားမွ နာက်င္ ခံခက္စြာ နဲ႕ ရင္ဆိုင္ေက်ာ္ျဖတ္ လာ ရင္း အလုပ္ တစ္ခုခု လုပ္ကို လုပ္မွ ျဖစ္ေတာ့မယ္ လို႕ ဘ၀ ရဲ႕ အေတြ႕အႀကံဳ အမ်ိဳးမ်ိဳး ၊ ဘ၀ ေပး သင္ခန္းစာ အမ်ိဳးမ်ိဳး ၾကား မွ ကိုယ့္ ကိုယ္ ကိုယ္ ဆံုးမ ျပဳျပင္ရင္း ယေန႕ ကၽြန္မ လက္ရွိ လုပ္ ကိုင္ေန ေသာ GINGER အမ်ိဳးသမီး သီးသန္႕ ကိုယ္ကာယ အလွ သင္တန္း ၊ မ်က္ႏွာ အဆီခ် လုပ္ငန္း ၊ ခႏၶာကိုယ္ အဆီခ်လုပ္ငန္း စတဲ့ အလုပ္ အမ်ိဳး မ်ိဳး ကို အင္မတန္ မွ စိတ္ရွည္ သီးခံမွဳ အျပည့္ နဲ႕ လုပ္ကိုင္ ေဆာင္ရြက္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္ ။
            စိတ္ရွည္ သီးခံမွဳ အျပည့္ နဲ႕ ( ၇ ) ႏွစ္ နီးပါး လုပ္ကိုင္ေနတယ္္္္္္္္္္္္ ဆိုလို႕ လည္း လြယ္တယ္ မထင္ ၾကပါနဲ႕ ။ ပထမဆံုး အားက စား သင္တန္း ဖြင့္ဖြင့္ခ်င္းမွာ ဘဲ….ကိုယ္ က လုပ္ျပရရံု ၊ ပါးစပ္ နဲ႕ သင္ရံု ႏွဳတ္ခ်ိဳ ရံုေလးႏွင့္ မၿပီး မွန္း သိလာရတဲ့ အတြက္ ၊ ေျခေထာက္ အရြယ္စံု ၊ အေရာင္ စံု ကို ကိုင္ရသလို ၊ ေရေမႊးနံ႕ ေခၽြးနံ႕ အမ်ိဳးမ်ိဴး နဲ႕ ခႏၶာ ကိုယ္ ကို အမ်ိဳးမ်ိဳး ကို တစ္သက္လံုး ေထာင့္ မ က်ိဳးခဲ့ တဲ့ ကၽြန္မ လူ၀င္လို႕/ သတ္မွတ္ရက္ ျပည့္လို႕ အတိုင္း တိုင္း ရတိုင္း ၊ အသက္ေအာင့္ ကာ တိုင္း လို႕ ကိုယ္ေရြးခဲ့တဲ့ အလုပ္ ဘယ္လို အေၾကာင္း နဲ႕ မွ မေအာင္ျမင္လို႕ ပိတ္လို႕ မရ..ဘူး လို႕ ကိုယ့္ ကိုယ့္ကိုယ္ ဆံုးမ အားတင္းရင္းနဲ႕ဘဲ အားကစား သင္တန္း နည္းျပ ဘ၀ ကို ေအာင္ျမင္စြာ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရ ပါတယ္ ။ အဆီခ် စ လုပ္လို႕ လူ က်တဲ့ အခါ မွာ Massage က အစ ကိုယ္ ၀င္လုပ္ ရေတာ့ လည္း ခႏၶာကိုယ္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကိုင္တြယ္ လုပ္ကိုင္ရင္း မွ ဒီ အလုပ္ က ကိုယ့္ ကို ထမင္းေကၽြးတဲ့ အလုပ္ ၊ ဒီ လူေတြ အမ်ိဳး မ်ိဳး က လည္း ကိုယ့္ အေပၚ ေက်းဇူး ရွိတဲ့ သူေတြ ၊ သူတို႕ ေပးတဲ့ ပိုက္ဆံ ယူ ၊ သူတို႕ ေကၽြးတဲ့ ထမင္းစား ၿပီး ငါ သူတို႕ အလုပ္ မလုပ္ ခ်င္ လို႕ မွ မရတာ ၊ ကိုယ္ က စ ၿပီး သူမ်ား ခႏၶာကိုယ္ ကို မကိုင္ခ်င္ ျဖစ္ေနရင္ ကိုယ့္ ၀န္ထမ္းေတြ ပိုဆိုး ကုန္မွာေပါ့ လို႕ ကိုယ့္ ကိုယ္ ကိုယ္ ႀကိတ္ဆံုးမ လုပ္ ကိုင္ ရင္း ၊ လူက်လို႕ ၀င္၀င္လုပ္ၿပီး လက္ေတြ ကိုက္ခဲေနတိုင္း ကၽြန္မ ဆိုင္ က ကေလးေတြ မသိေအာင္ အိပ္ခန္းထဲမွာ အသံတိတ္ ငိုရင္း နဲ႕ဘဲ အဆီခ် တဲ့ ဘ၀ ကို တခါ ျဖတ္ေက်ာ္ ခဲ့ရပါတယ္ ။
            အဲဒီ အလုပ္ေတြ ကို လူ က် တိုင္း လူလို တိုင္း ၀င္လုပ္ေနက်မို႕ ရွက္တာ ၊ ေအာက္က် တာ မျဖစ္ေတာ့ ေပမယ့္ လည္း ရယ္စ ရာေကာင္း တာ တစ္ခု က မ်က္ႏွာ အဆီခ် လုပ္တာ / Face Lift လုပ္တာ မွာ သူ႕ ရက္ ျပည့္လို႕ ေပါင္းတင္ေပးတဲ့ အခါမွာ မ်က္ႏွာ ကို ေပါင္းေဆး သုတ္ထားရင္း ၃ နာရီေလာက္ လဲေလ်ာင္းေနရတဲ့ Customer ေညာင္းေနရွာမွာ ဘဲ လို႕ ေတြးမိၿပီး တစ္ခ်က္ ခုတ္ ႏွစ္ ခ်က္ျပတ္ ၊ သူ႕ အနားမွာ ေနရာ လည္း ေရာက္ ၊ သူလည္း မပ်င္း ကိုယ္လည္း ငုတ္တုတ္ႀကီးေစာင့္ မေနရေအာင္ .မ်က္ႏွာ...ေပါင္းေဆး သုတ္ အေျခာက္ခံထား ခ်ိန္ မွာ ေညာင္းေနမယ့္ Customer ရဲ႕ ဂုတ္ေတြ ၊ ေက်ာကုန္းေတြ ၊ လက္ေမာင္းေတြ ၊ ကို ႏွိပ္ေပး တဲ့ Service ေလး ထည့္လုပ္ ေပးခ်င္တာ ပါ …ခက္တာ က ကိုယ္ က စၿပီး လုပ္မေပးရင္ ကိုယ့္ဆီ က ၀န္ထမ္း ကေလး ေတြ က ပိုၿပီး မလုပ္ခ်င္ မွာ စိုးတဲ့ အတြက္ ကိုယ္ က အရင္ စ ၿပီး ႏွိပ္ျပေပးေနရတာ ျဖစ္ပါတယ္ ။ သင္တန္း သင္လို႕ ေျခေထာက္ ကိုင္ ရတာ ၊ အဆီခ် လို႕ ဗိုက္ေတြ ၊ ေျခေထာက္ေတြ ကိုင္ရတာ ရိုးေနေပမယ့္ မိန္႕မိန္႕ႀကီး အိပ္ေနမယ့္ Customer ကို အေနာက္ က ေန ႏွိပ္ေပး ရတာ အစ ကေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ေအာက္ သလို လို နဲ႕ ရွက္တာ ပါ ဘဲ..ဒါေပမယ့္ လည္း အဲဒီ ေအာက္တဲ့ စိတ္ ကေလး ေနရာ မွာ... ငါ ဟာ သူ႕ပိုက္ဆံ ကို ယူ ထား တဲ့ အတြက္ ဒီ အခ်ိန္အပိုင္းေလး မွာ သူ႕ရဲ႕ အခိုင္းအေစ အပါး ဘဲ..သူ႕ ပိုက္ဆံ ယူထားရင္ သူ စိတ္ေက်နပ္ မယ့္ ၀န္ေဆာင္ မွဳေလးေတာ့ ျပန္ေပးဆပ္ရမွာေပါ့ လို႕ ကိုယ့္ စိတ္ကို အနိမ့္ဆံုးနဲ႕ ေအာက္ဆံုး အထိ ခ်ိဳး ခ် လိုက္ေတာ့မွဘဲ မရွက္မေၾကာက္ မသိမ္ငယ္ေတာ့ဘဲ ကိုယ္ လုပ္ေပးခ်င္တဲ့ ၀န္ေဆာင္မွဳ ရေအာင္ေတာ့ လုပ္ႏိုင္သြားတာ ျဖစ္ပါ တယ္ ။
            အဲဒီ အနိမ့္က်ဆံုး စိတ္ နဲ႕ သမာအာဇီ၀ နဲ႕ လုပ္ကိုင္တာ ရွက္စရာ မဟုတ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကေလး ေမြးရင္း နဲ႕ ဘဲ အခု ခ်ိန္ မွာေတာ့ လူေရွ႕ မွာ ေျခေထာက္ ကိုင္ရလဲ မရွက္ေတာ့ သလို ၊ ဘယ္လို ခႏၶာကိုယ္ မ်ိဳး ကိုင္ရ ကိုင္ရ လည္း ေအာက္က် သိမ္ ငယ္ တယ္ လို႕ မခံစား ရေတာ့ ပါဘူး …ကၽြန္မ ရဲ႕ ငယ္သူငယ္ခ်င္းမေလး တစ္ေယာက္ က ေတာင္ ကၽြန္မ အလုပ္ အေၾကာင္း စကား စပ္ မိေတာ့ ကၽြန္မ ကို ဒီ အ လုပ္ေတြ ဆိုတာ သူတို႕ဆို အားရင္ ၊ ပ်င္း ရင္ ၊ စိတ္ထြက္ေပါက္ အေနနဲ႕ ဇိမ္ခံတဲ့ အေနနဲ႕ ထြက္ လုပ္တာ ..နင္ က အဲဒါ ကို မ်ား ၀င္ လုပ္ေနရလားလုိ႕ အျပစ္တင္ လာတာေတာင္ မွ ကၽြန္မ ၿပံဳးၿပံဳးရႊင္ရႊင္ နဲ႕ ျပန္ေျပာရဲတဲ့ အထိ ကၽြန္မ ရဲ႕ အလုပ္ နဲ႕ ကၽြန္မ ကို ထမင္းေကၽြး တဲ့ Customer ေတြ အေပၚ ခ်စ္တတ္ေနၿပီ ျဖစ္သလို လူေရွ႕သူေရွ႕ မွာ သူမ်ား ေျခေထာက္ မကိုင္ရဲ ပါဘူး ...ဆုိတဲ့ ကၽြန္မ လို အပိုး မက်ိဳး တဲ့ Foot Massage လုပ္မယ့္ ၀န္ထမ္းေတြ ပါလာရင္ လည္း ကၽြန္မ ကိုယ္တိုင္ လူေရွ႔ မေရွာင္ ဒူးေထာက္ ထိုင္ခ် လုိ႕ ေျခေထာက္ေတြ ကိုင္ျပ ၊ ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ေဆး လိမ္းျပ နဲ႕ ေထာင့္မက်ိဳးတဲ့ ၀န္ထမ္းေတြ ကို ပါ အခ်ိဳးေျပေအာင္ ကိုင္တြယ္ႏိုင္ၿပီ ျဖစ္ ပါတယ္ ။
ဒီ Link အရွည္ ႀကီး ကို ဖတ္မိသူတိုင္း ကၽြန္မ ရဲ႕ ညံ့ဖ်င္းပံု ၊ အသံုးမက်ပံု ၊ အခ်ိဳးမေျပပံု ၊ ေထာင့္ မက်ိဳးခဲ့ ပံု ၊ ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံေရး မတတ္ခဲ့ပံုမ်ား ကို အျမင္ကတ္စြာ နဲ႕ သိခဲ့ရမွာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္..ဒီ စာပိုဒ္ ရဲ႕ အစ ေခါင္းစဥ္ မွာ ကၽြန္မ ေရးခဲ့တဲ့ ရင္ေမာ ရတဲ့ ကေလးငယ္မ်ား ဆိုတာ ဘာေၾကာင့္ လဲ ဆိုတာ ကို သိေလာက္ၿပီ ထင္ပါတယ္ …ကိုယ့္ သားသမီးေလး ေတြ ကို ကိုယ္ ဆင္ခဲ့ ေကၽြး ခဲ့ ထားခဲ့ သလို ကိုယ္ရွိရွိ မရွိရွိ တသက္လံုး ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ဆက္ထား သြားႏိုင္ရင္ေတာ့ အေၾကာင္း မဟုတ္ေပမယ့္ ကံတရားက အေၾကာင္း ေၾကာင္း နဲ႕ လြဲေခ်ာ္ တိမ္းေစာင္းခဲ့ေသာ္ …ကၽြန္မလို မ်ိဳး အံမ၀င္ ၊ ခြင္မက် ၊ ေထာင့္ မက်ိဳး ၊ အခ်ိဳး မေျပစြာ နဲ႕လူ႕ေလာက အလယ္ မွာ မ်က္စိသူငယ္ ၊ နားသူငယ္ နဲ႕ ဒုကၡမေရာက္ ရ ေစခ်င္သလို ၊ ကၽြန္မ လို အခ်ိဳးမေျပ စြာ နဲ႕ ဒုကၡ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေရာက္ၿပီး မွ ေလာက ႀကီး က ျပဳျပင္ေပးလိုက္တာမ်ိဳး လည္း မျဖစ္ေစရေအာင္ ..ကၽြန္မ မွာ လည္း ကၽြန္မ ရဲ႕ သမီး ငယ္ ေလး ကို အခု ထဲ က မဆူခ်င္လည္း ဆူ ရ ၊ မဆဲခ်င္ လည္း ဆဲရ ၊ မရိုက္ခ်င္ လည္း ရိုက္ရ ၊ အျပစ္ ဒဏ္ မေပးခ်င္ လည္း ေပး ရ ၊ ေစ်းေပါ တဲ့ အ၀တ္အထည္ေတြ ၊ အရုပ္ေလးေတြ ၊ ကစားစရာ ေလး ေတြ ၊ အသံုးအေဆာင္ေလးေတြ က အစ ၊ မ၀ယ္ေပးခ်င္ မဆင္ ခ်င္လည္း နားမလည္ေသးတဲ့ ကေလး အထြာ နဲ႕ တန္ရံုဘဲ လို႕ စိတ္ကူးၿပီး ၀ယ္ေပးရ နဲ႕ ဘဲ….သမီးေလး ဘ၀ လွေစ ခ်င္သလို…တျခားေသာ ကၽြန္မ လို အခ်ဳိး မေျပ ေသာ ကေလးငယ္ေလး မ်ား ၏ ဘ၀ မ်ား လည္း အနာဂတ္ ဘ၀ မ်ားစြာ မွာ လွပ စြာျဖင့္... ကၽြန္မ လို မျဖစ္ရေစရန္ ရည္ရြယ္…ဆႏၵျပဳ ရင္း ………..