သမီးေလး အတြက္ ေမေမ ေျပာတဲ့ နာဂစ္ ( Nargis ) ပံုျပင္......

                  ေမလ ( ၃ ) ရက္ေန႕ ဆိုတာ ... ကၽြန္မ ရဲ႕ ခ်စ္လွစြာေသာ တစ္ဦးတည္းေသာ သမီးေလး တုႏွိဳင္းမမွီ ( ခ ) GINGER ရဲ႕ ( ၄ ) ႏွစ္ ျပည့္တဲ့ ေမြးေန႕ေလး ျဖစ္ပါတယ္.....သမီးေမြးေန႕ပြဲ တစ္ခါ လုပ္ရင္ တစ္အိမ္ တက္ဆင္း ဖိတ္စာေတြ လိုက္ ေ၀ရ ၊ ခ်က္ရ ျပဳတ္ရ စီစဥ္ရ ႏွင့္ အင္မတန္ အလုပ္ရွဳပ္ လွတာမို႕.... ႏွစ္စဥ္ ႏွစ္တိုင္း ေမြးေန႕ပြဲ မလုပ္ေပးႏိုင္ရင္ေတာင္ သူ႕ေမာင္ႏွမ ၀မ္းကြဲေလးေတြ ကၽြန္မ ဆိုင္က ၀န္ထမ္း ကေလးေတြ နဲ႕ Birthday Cake ေလး ခြဲၿပီး....ဓာတ္ပံုေလး ေလာက္ ရိုက္ေပး လိုက္ရင္ဘဲ သမီးေလး က အင္မတန္ ေပ်ာ္ရႊင္တတ္ပါတယ္...သမီး က မူႀကိဳ မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေမြးေန႕လာလုပ္လို႕ မုန္႕စားရလို႕ ကၽြန္မ အိမ္ကေန ေမြးေန႕ လက္ေဆာင္ေလး ထည့္ေပးလိုက္ရတိုင္း ....ဂ်င္ဂ်ာ့ ဟက္ပီ ဘတ္ေဒး က ဘယ္ေတာ့ လဲ ေမေမ...ေမေမ ပိုက္ဆံရွိရင္ ဂ်င္ဂ်ာ့ ဟက္ပီဘတ္ေဒး လုပ္ေပးေနာ္ လို႕ ပူဆာတတ္သလို ....ဘာပဲ ပူဆာပူဆာ ေမေမ ပိုက္ဆံရွိရင္ ဆိုတာ လည္း အၿမဲထည့္ေျပာ တတ္ တဲ့ သမီးေလး ဘဲျဖစ္ပါတယ္....မုန္႕စားခ်င္တာ က အစ မုန္႕သည္ ေရွ႕မွာ မပူဆာ ဘဲ ေစ်းသည္ ထြက္သြားမွ ေမေမ ပိုက္ဆံရွိ ရင္ ဂ်င္ဂ်ာ့ ကို သေဘၤာသီးေလး ၀ယ္ေကၽြးပါေနာ္ေမေမ ...ဆို လို႕ ေစ်းသည္ ရွာမေတြ႕ေတာ့ မွ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတဲ့ အထိ ဘဲျဖစ္ပါ တယ္....အဲဒီလို ပူဆာပံုေလး နဲ႕ ေမေမ ပိုက္ဆံရွိရင္ ဆပ္ျပာ ပူေဖာင္းေလး ၀ယ္ေပးပါ...ေမေမ ပိုက္ဆံ ရွိရင္ အရုပ္ေလး ၀ယ္ေပးပါ ဆိုတာ မ်ိဳးက အစ ခဏခဏ ေျပာတတ္ပါတယ္.. .ေတာ္ေတာ့ တန္တန္လည္း ဆိုင္ေရွ႕မွာ ကၽြန္မ တို႕ ငယ္ငယ္တုန္းက လို မ်ိဳး ခ်က္ခ်င္း မကစားရရင္ / ၀ယ္မေပးရင္ မသြားဘူး ဆိုတာ မ်ိဳး က အစ ဘယ္ေတာ့ မွ မလုပ္ရွာတာပါ.... ..ကၽြန္မ ဦးေလး အသည္း အစားထိုးလို႕ India ကို သားအမိ ႏွစ္ေယာက္ လိုက္သြားတုန္း က ဆို...သမီး နဲ႕ တစ္ခါ မွ မခြဲဖူးလို႕ မခြဲခ်င္တာေၾကာင့္. ..ေခၚသြားရင္လည္း ကၽြန္မ ဦးေလးေတြ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ မျဖစ္ ရေအာင္... ေမေမ က ဖိုးဖိုး ေန မေကာင္း လို႕ သြားတာ ၊ အေပ်ာ္သြားတာ မဟုတ္ဘူး....သမီး လိုက္ခ်င္ရင္ လူႀကီးေတြ ေျပာ စကား နားေထာင္ရမယ္...ေလွ်ာက္ၿပီး မ၀ယ္ ခိုင္းရ ဘူးေနာ္ လို႕မွာထားတဲ့ အတြက္ ေလဆိပ္ မွာ ကေလး အရုပ္ေတြ ေတြ႕ေတာ့ သူနဲ႕ မဆိုင္ သလိုဘဲ တစ္ခ်က္ မွ မၾကည့္ဘဲ ကၽြန္မ ေနာက္ ကဘဲ လက္ေလးဆြဲၿပီး လိုက္လာတာ.... တစ္ခါ Shopping Mall ေတြမွာ သူမ်ား ကေလးေတြ ေဆာ့ကစားေန တာေတြ႕ရ ရင္လည္း တခ်က္ ၾကည့္ရံုက လြဲၿပီး လံုး၀ ပူဆာတာ ဂ်ီက်တာ မ်ိဳး လံုး၀ မလုပ္ရွာတဲ့ အရြယ္ႏွင့္ မမွ်ေအာင္ သိနားလည္ အကင္းပါးတဲ့ ကေလးေလး ဘဲျဖစ္ပါတယ္..... အဲဒီလို နားလည္ရံု အကင္းပါးရံုမွ်မက .....ကၽြန္မ ကို လည္း အလြန္ ခ်စ္ေသာ ကၽြန္မ စိတ္ဆိုးမွာ အင္မတန္ေၾကာက္ေသာ သမီးေလး လည္း ျဖစ္ပါတယ္.....ထမင္းစားခ်ိန္တြင္ ၾကားရတဲ့ ဂ်ီက်သံက ဂ်င္ဂ်ာ က ေမေမ ခြံ႕ေကၽြးရင္ ဂ်ီမက်ဘူး.... သူမ်ားေကၽြး ရင္ ဂ်ီက်မွာ....... စာေရးခိုင္းရင္လည္း ေမေမ စာသင္ေပး ရင္ ဂ်ီမက်ဘူး....သူမ်ားသင္ေပးရင္ ဂ်ီက်မွာ..... .ေရခ်ိဳးေပးရင္ လည္း အဲဒီ စကားကို မရိုးႏိုင္စြာေျပာတတ္ပါတယ္..ထို႕မွ်မကေသး...အလုပ္ေပါင္းစံု နဲ႕ အၿမဲ ရွဳတ္ေနတတ္လို႕ သူ နဲ႕ ခ်စ္မွဳခင္ရာ မေနႏိုင္တဲ့ အတြက္ သမီး က ေမေမ ဂ်င္ဂ်ာ့ ကိုခ်စ္လား..မခ်စ္ဘူးလား ေျပာပါအံုး ဆိုတာ ကို လည္း မရိုးႏိုင္ စြာ ေမးတတ္ ပါတယ္ ..... ကၽြန္မ က သမီးေလး ကို ခ်စ္တာေပါ့သမီးရယ္..ေမေမ က ေမေမ့သမီးေလး ကို အခ်စ္ဆံုး... ဆိုၿပီး...... .ေမေမ က သမီးေလး ကို အရမ္း ခ်စ္တာ ....ေမေမ က သမီးေလး အက်ီလွလွေလးေတြ ၀တ္ရေအာင္ ၊ ဖိနပ္လွလွေလးေတြ စီး ရေအာင္ ၊ မုန္႕ေတြ အမ်ားႀကီး စားရေအာင္လို႕ ေမေမ က ပိုက္ဆံရွာရလို႕ သမီး နဲ႕ အၾကာႀကီး အေဖာ္လုပ္ၿပီး မေနေပးႏိုင္တာပါ ...ဆိုၿပီး သူနဲ႕ ခၽြဲခၽြဲႏြဲ႕ႏြဲ႕ မေနႏိုင္တာ ကို ကေလး အရြယ္ႏွင့္ နားလည္ေအာင္ ရွင္းျပရပါတယ္....ေက်ာင္း က ျပန္လာတိုင္း လည္း ေမေမ ေမေမ နဲ႕ ေဘဘီေလး လုပ္ၿပီး ဖက္အိပ္ခ်င္တယ္...ဂ်င္ဂ်ာ့ ကို ေဘဘီေလး လုပ္ေပးပါ...ဆိုတာ ကလည္း ခဏခဏပါ......အခုေနာက္ပိုင္း သူ႕မူႀကိဳမွာ ၄ ႏွစ္ ဆို စာစသင္ၿပီမို႕ သူ႕ စာအုပ္ေလးေတြ ကိုင္ကိုင္လာၿပီး ေမေမ နဲ႕ စာသင္ခ်င္လို႕ ပါ..တျခား.....ေမေမ ေတြဆို စာသင္ေပးၾကတယ္ ....လို႕ ေျပာလာရင္ ကၽြန္မ အလုပ္လုပ္ရတဲ့ မိခင္ ျဖစ္ရတာ အလြန္ အင္မတန္ မွ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါတယ္.......
သမီးေလး ကို အင္မတန္ မွ ခ်စ္ေပမယ့္ မနက္ အေစာႀကီး မိုးလင္း က မိုးခ်ဳပ္ အလုပ္လုပ္ရတဲ့ မိခင္ျဖစ္ရတာ... အခ်ိန္ တန္ လို႕ မိခင္ႏို႕ တိုက္ခဲ့ရံု က လြဲၿပီး ကေလး ၾကည့္တဲ့သူ နယ္ျပန္တဲ့ အခ်ိန္ ကၽြန္မ ဆီက ၀န္ထမ္း ကေလး ေတြ လံုးလံုး မအားမွသာ သမီး ေ၀ယ်ာ၀စၥ လုပ္ေပးျဖစ္တဲ့ အထိ ဘဲ ျဖစ္ပါတယ္....အဲဒီလို ေန႕မ်ိဳးႀကံဳလို႕ ေရခ်ိဳးတာ ၊ မ်က္ႏွာသစ္တာ ၊ ထမင္းေကၽြးတာ ၊ အိမ္သာ တက္တာ စတာ မ်ိဳး ကၽြန္မ လုပ္ေပးရလွ်င္ သမီး က အင္မတန္ ေပ်ာ္ရႊင္တတ္ပါတယ္.....ဂ်င္ဂ်ာ က ေမေမ လုပ္ေပးမွ ႀကိဳက္တာ ၊ သူမ်ားလုပ္ေပးရင္ ငိုမွာ ဆိုတာကို လည္း တဖြဖြ ေရရြတ္ေနတတ္ ပါေသးတယ္......အျပစ္တစ္ခုခု လုပ္လို႕ သူ႕အေဖ ဆူရင္ ဒီေလာက္ မခံစားရေပမယ့္ ကၽြန္မ ဆူမွာ အင္မတန္မွ ေၾကာက္တတ္သလို ကေလး အျပစ္ႀကီးရင္ ႀကီးသလို အျပစ္ေပး တတ္တဲ့ သူမို႕ ကၽြန္မ ဒဏ္ေပးမွာ ကိုလည္း အင္မတန္ ေၾကာက္တတ္ ပါေသးတယ္ ....ကၽြန္မ အျပစ္ေပးရတယ္ ဆိုတာက လည္း ကိုယ္က အမ်ားႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ အလုပ္လုပ္ရတဲ့သူျဖစ္တဲ့ အတြက္ Customer လာလို႕ ကိုယ့္ သမီးက မယဥ္ေက်းလွ်င္ ဆိုးေန လွ်င္ ဆိုတာ က တစ္မ်ိဳး ၊ ကေလးဆိုတာ ငယ္စဥ္ကထဲ က ပံုစံ၀င္မွ ႀကီးလာလွ်င္ ေလာကႀကီးမွ သူ႔ေနရာနဲ႕သူ အံ၀င္ခြင္ က်ျဖစ္ႏိုင္မွာမို႕ လိုအပ္ တာထပ္ ပို အေရာ၀င္ ရင္ သမီးေရာင့္တက္မွာ စိုးလွတာ မို႕လို႕သာပါ.....ဘယ္လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္မ သမီးေလး ကို ကၽြန္မ အတုိင္း ထက္ အလြန္ ခ်စ္ပါတယ္....ဆုိတာ ေနာင္တခ်ိန္မွာ သမီးေလး ဖတ္ဖို႕.....ရည္ရြယ္ရင္း သမီးေမြးေန႕ နဲ႕ အမွတ္တရ အျဖစ္ ကၽြန္မ အၿမဲ သတိရေန တဲ့ သမီး နဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ ေန႕ေလးတစ္ေန႕ အေၾကာင္း စာေလး ေရးျဖစ္ပါတယ္ ....သမီးကေလးေရ....

၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေမလ ( ၂ ) ရက္ ေန႕

အဲဒီေန႕ က ေန႕ေစ႕ လေစ႕ သမီးေလး ကို ဗိုက္ထဲ မွာ လြယ္ထားရတဲ့ ေမေမ က သမီးေလး ကို ေမြးဖြားေပးမယ့္ OG ဆရာႀကီး ဦးတင္ေမာင္ေအး ေဆးခန္း ကို သြားျပပါတယ္.... ဆိုင္မွာ အဆီခ် လူတအားက်လို႕ ေမေမ႕ ဆိုင္ က မမ ေတြ ေျခ ကုန္ လက္ပန္းက်လို႕ မလုပ္ႏိုင္ၾကေတာ့တဲ့ အခ်ိန္တုန္းက တစ္သိန္း ပိုရလည္း သမီးအတြက္ မီးဖြားစားရိတ္ ရတယ္... ငါးေသာင္း ပိုရလည္း သမီးအတြက္ အက်ီေလး ေတြ ၀ယ္လို႕ရတယ္....ေနာက္ဆံုး တစ္ေသာင္း ပိုရလည္း သားဦးမို႕လို႕ နားမလည္တဲ့ ေမေမ လူႀကီးမရွိဘဲ မီးဖြားရမယ့္ ေမေမ့ အတြက္ Nurse တစ္ရက္စာ စားရိတ္ ရတယ္.....နဲ႕ ဘယ္သူမွ မလုပ္ႏိုင္ရင္ သမီးဖို႕ ဆိုတဲ့ စိတ္ နဲ႕ ေမေမ လုပ္ႏိုင္သေလာက္ ၀င္လုပ္မယ္ ဆိုၿပီး ...ကိုယ္၀န္ေျခာက္လ အထိ ၀န္ထမ္းေတြ နဲ႕ အၿပိဳင္ အဆီခ်လုပ္ခဲ့တဲ့ အတြက္ ကိုယ္၀န္ေျခာက္လ ထဲ က ေစာၿပီး မီးဖြားခ်င္ေနလို႕ ဆရာ၀န္ႀကီး က ေမေမ ကို အခ်ိန္မတန္ဘဲ သားအိမ္ မပြင့္တဲ့ ေဆးေတြ အပတ္စဥ္ ထိုးေပးေနတာေပါ့ သမီးေလး ရယ္....အဲဒီေန႕ ေဆးခန္းသြားျပေတာ့ ဆရာ၀န္ႀကီး က ေမြး ဖို႕ေတာ္ေတာ္ နီးေနၿပီမို႕ ေဆးမထိုးခိုင္းေတာ့ဘဲ SSC ေဆးရံု မွာ ေမြးမးယ့္ရက္ ကို Booking ႀကိဳလုပ္ေတာ့ဆိုတာ နဲ႕ ေမေမ လိုခ်င္ တဲ့ ေမလ ၁၂ ရက္ ေန႕ လို႕ စာရင္း ေပးၿပီး အိမ္ကိုျပန္လာခဲ့ တာေပါ့ သမီးေလးရယ္.....
ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ဘ၀ မွာ မထင္မွတ္တာေတြ ျဖစ္တတ္လြန္းတဲ့ ေမေမ ၊ တလြဲ ေပါက္တတ္ကရ ဆို မရည္ရြယ္ဘဲ ႀကံဳတတ္လြန္းတဲ့ ေမေမ့ အတြက္ အဲဒီ ေန႕ က ကံၾကမၼာဆိုး ၀င္ေတာ့တာပါဘဲ.... သမီးေလးရယ္.....သမီးေဖေဖ နဲ႕ မဂၤလာေဆာင္ တုန္း က လည္း ေဗဒင္ဆရာ နဲ႕ ရက္မေရြးဘူး ဆိုၿပီး ကိုယ့္ဟာကိုယ္ အတတ္က်ဴး ရက္ေရြးၿပီး စိန္းလန္းစုိေျပ မွာ မဂၤလာ ညစာ စားပြဲ လုပ္တာ မာလာ မုန္တိုင္း နဲ႕ တည့္တည့္တိုးလို႕ ပြဲပ်က္ မတတ္ဘဲ ....ဒုကၡေရာက္ခဲ့ရတဲ့ ေမေမ... .အတြက္.. .ေနာက္ တစ္ႀကိမ္မွာ မႀကံဳစဖူး ဆိုးရြားလြန္းတဲ့ မုန္တိုင္း ဆိုတဲ့ သဘာ၀ ေဘးအႏၱရာယ္ဆိုးႀကီး ကို စိတ္တုန္လွဳပ္ေျခာက္ျခားစြာ နဲ႕ ရင္ဆိုင္ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ၿပီး သမီးေလး ကို ဒုကၡ ပင္လယ္ ၾကား က ဘယ္လို ေမြးခဲ့ရတယ္ ....ဆိုတာ ကေတာ့......SSC ကို စာရင္းသြားေပးၿပီးတဲ့ ည ၉ နာရီ ေက်ာ္ေလာက္မွာ မထင္ထားပဲ ခါးေတြ စနာလာတယ္...သမီးေလး ေရ...အေမ မရွိတဲ့ ေမေမ့ အတြက္ နားမလည္ေတာ့ ပထမေတာ့ ရိုးရိုး ခါးနာတယ္ထင္တာ...ေနာက္ မွ အိမ္သာတက္ခ်င္လာသလိုမ်ိဳး ဗိုက္ က လည္း နာလာ ...တကယ္တမ္း လည္း အိမ္သာ က မသြား နဲ႕...ဗိုက္နာလာလိုက္ အိမ္သထဲ သြားထိုင္ၾကည့္လိုက္ မသြားလိုက္ နဲ႕ ေပါ့ သမီးရယ္...အဲဒီ အခ်ိန္ မွာ ေနာက္ ခါးကလည္း ပိုပို နာလာမွ ေစာမေမြးေအာင္ ဆရာ၀န္ႀကီး ေဆးမထုိးေပးလိုက္တာ သတိရၿပီး လမေစ့ ဘဲ မီးဖြားခ်င္လာတာ ကို သတိထားမိၿပီး ပိုၿပီးဗိုက္နာ လာမွ ဆိုင္ က မမေတြ ကို ႏိွဳးၿပီး ေဆးရံုသြားေတာ့ မယ္ဆိုၿပီး ေမေမ ကိုယ့္ ဘာသာကိုယ္ ဘဲ ေဆးရံုသြားဖို႕ ပစၥည္းေလးေတြ ႀကိဳျပင္ထားေတာ့တယ္.....ကိုယ္၀န္ ( ၇ ) လ ထဲ စ၀င္ ကထဲ က အ၀တ္ အစားေတြ ထည့္ၿပီးသားမို႕ လိုတာေလးေလာက္ ထည့္ရတာေတာင္ ခါးက ေတာ္ေတာ္ နာတာဘဲ သမီးေလး ေရ....အဲဒီ အခ်ိန္မွာ နားထဲမွာ အသံ လိုၾကားရတာ..... .ေလ တအား တိုက္သလို မ်ိဳး ေရာ....အိမ္ေခါင္မိုးေပၚေတြ က တစ္ခုၿပီး တစ္ခု ျပဳတ္ျပဳတ္ က်ေနသံ ပါၾကားရေတာ့ ...ေမေမ လည္း ဘာမ်ားျဖစ္တာ ပါလိမ့္ ဆိုၿပီး အိပ္ခန္း အျပင္ထြက္ၾကည့္ မိေတာ့ ေမေမ့ အိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္ ထင္ၿပီး ႏိုးမွာ ထိတ္လန္႕မွာ စိုးရိမ္ေနတဲ့ သမီးေလး ရဲ႕ မမေတြ ....ကိုေတြ႕ရေတာ့ တာပါဘဲ....ေမေမ က ကေလး ေမြးခ်င္လာတယ္ ထင္တယ္...ဗိုက္ နာေနေၾကာင္း ေျပာေတာ့ မွ အားလံုး စိုးရိမ္တႀကီး နဲ႕ ျဖစ္ၿပီး အျပင္မွာ မုန္တိုင္း ၀င္ေနၿပီ အမေရ တဲ့ေလ...အဲဒီေန႕ က Radio က မိုးေလ၀သ သတိေပးခ်က္ မွာ ခဏခဏ ေၾကာ္ညာထားတာ ၾကားမိေပမယ့္ မုန္တိုင္း ဆိုရင္ ေလျပင္းျပင္းတိုက္ၿပီး မိုးရြာရံု သာ ထင္မိ တဲ့ ေမေမ...အခု ေတာ့ ဗိုက္ထဲ က ေန႕ေစ့လေစ့ သမီးကေလး နဲ႕ ဒုကၡေတာ့ ေရာက္ပါေပါ့လား သမီးေလး ရယ္......
အဲဒီလို နဲ႕ ည ( ၁၀ ) နာရီေက်ာ္ ( ၁၁ ) နာရီေလာက္ မွာ ေလတိုက္သံေတြ က တ၀ွီး၀ွီး နဲ႕ ေမေမ အားကစား သင္တန္းခန္းမ က မွန္ႀကီးေတြ နဲ႕ ျပတင္းေပါက္ မွန္ေတြ အိမ္ေရွ႕တခါး က မွန္ေတြမ်ား တ၀ုန္း၀ုန္းနဲ႕ ကြဲေတာ့မလား ေအာက္ေမ့ရတယ္ ... .ေမေမ့ GINGER ဆိုင္းပုဒ္ႀကီး လည္း ျပဳတ္က် လို႕ေပါ့...သမီးေလးရယ္.... မိုးေတြ က လည္း သည္းသည္းမည္းမည္း ရြာလာ ...ေရသံ ေလသံ အမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႕ အျပင္ဘက္ ပတ္၀န္းက်င္ဆိုတာ ကိုေၾကာက္လြန္းလို႕ တံခါး ဖြင့္ၾကည့္ ဖို႕ေတာင္ မဖြင့္ရဲၾကပါဘူး... .ျပတင္းေပါက္ ကေန အျပင္ဘက္ ကို ေခ်ာင္းၾကည့္မိေတာ့ မည္းေမွာင္ၿပီး လူသူကင္းမဲ့ေနတဲ့ ... ပတ္၀န္းက်င္ နဲ႕ စိတ္ေျခာက္ျခား စရာ ရဲရဲနီ ေနတဲ့ မိုးေကာင္းကင္ႀကီး ကိုဘဲ.....ေတြ႕လိုက္ရတယ္. ....အဲဒီ အခ်ိန္မ်ား အျပင္ထြက္ ရင္ လူတစ္ကိုယ္ လံုး ဘယ္ေရာက္လို႕ ဘယ္ေပါက္မွန္း မသိလြင့္ထြက္ သြားမလား ဘဲ သမီေလး ရယ္.....သမီးေဖေဖ ကလည္း အဲဒီ အခ်ိန္ က သေဘာၤ လိုက္ေနတာ ဆိုေတာ့ အေရးရယ္ အေၾကာင္းရယ္ ဆို မိန္းမသားခ်ည္း ဘဲ ေနၾကရတဲ့ ေမေမ တို႕ အတြက္ေတာ့ ပိုလို႕ေတာင္ ေၾကာက္စရာႀကီးေပါ့ သမီးေလး ရယ္.... ဘယ္သူ မွ လည္း မအိပ္ရဲၾကတာ မို႕ ဗိုက္နာေနတဲ့ ေမေမ ပိုဆိုးမလာခင္ လာရင္ ေဆးရံုကား ေခၚၿပီး ေဆးရံုတက္ထားလို႕ ရေအာင္ဆိုၿပီး အိမ္နဲ႕ အနီးဆံုး အကယ္ဒမီေဆးရံု က ေနစၿပီး လူနာတင္ ကားေခၚလို႕ မရလိုက္တာ....SSC , Women Centre , သုခကမၻာ နဲ႕ ပန္းလွိဳင္ေဆးရံု အထိေပါ့....ဘယ္ေဆးရံု က မွ ေခၚလို႕မရေတာ့ ပါဘူး... သမီး ရယ္....စစခ်င္း တစ္ခုႏွစ္ခုေခၚလုိ႕ မရတာ မွာ တစ္ခု မရ တစ္ခုရမွာဘဲ ဆိုၿပီး စိတ္သိပ္မပူ တဲ့ ေမေမ ဘယ္လို မွ ေခၚမရ မွန္း သိလို႕ စိတ္ညစ္ရတဲ့ အထဲ ဗိုက္ ကလည္း အရမ္းနာ လာေတာ့ ကၽြန္မ ဗိုက္ အရမ္းနာလာလို႕ ပါ ..အကူအညီေတာင္း တာ ပါဆို တာေတာင္ ...အားလံုး က အမ ေရ...ကၽြန္ေတာ္ တို႕ လာလို႕ မရေတာ့ပါ ဘူး...လမ္းေတြ မွာ သစ္ပင္ေတြ လည္း တဘုန္းဘုန္းလဲ ၊ ဓာတ္တိုင္ေတြ လည္း ၿပိဳ နဲ႕ ကားလမ္းေတြ လည္း အကုန္ ပိတ္ကုန္လို႕ ဘယ္လိုမွ မလာႏိုင္ေတာ့ လိုပါ...ဆို တာဘဲ ၾကားရေတာ့ တယ္ ..... သမီးေလးေရ....
ကံၾကမၼာ ၿဂိဳဟ္ဆိုးဆိုတာ သမီးေလး နဲ႕ ေမေမ့ အတြက္ ဘဲလား မသိပါဘူး...သမီးေလးရယ္....ေမေမ နဲ႕ တစ္ၿမိဳ႕နယ္ ထဲေနတဲ့ ေမေမ့ ေမာင္ေလး ( သမီးေလး ရဲ႕ ေလးေလး အငယ္ ) ဆီကို ေၾကာက္ေၾကာက္ နဲ႕ ဖံုးဆက္ေတာ့ လည္း ဘုရားသာ ရွိခိုး ၿပီး ေနလိုက္ပါေတာ့....သူလည္း ဘယ္လိုမွ မလာႏိုင္ေတာ့ဘူးတဲ့ ...ေရွးအိမ္မည္းႀကီး ျဖစ္တဲ့ ေမေမ တို႕ ကေလး ဘ၀ ေနခဲ့တဲ့ အိမ္ႀကီး မွာလည္း အုတ္ကၽြတ္ေတြ က က်ိဳးက် ၊ ေရွးေခတ္ သစ္သား တုတ္တန္းေတြ ျပဳတ္က် ...သစ္ပင္အိုႀကီးေတြ တ၀ုန္း၀ုန္း နဲ႕ က်ိဳးက်ေန လို႕...အသက္ ရွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ေမေမ့ ရဲ႕ ဖြားဖြား ခမ်ာ လည္း အေရးရယ္ အေၾကာင္းရယ္ ဆုိ ဘယ္လိုမွ ထြက္မေျပးသာတဲ့ ဘ၀ မို႕ အရမ္းထိတ္လန္႕ ေနရရွာသတဲ့.....သမီး ေလးေလး လည္း မကယ္ႏိုင္ျပန္ေတာ့ အိမ္နီးနားခ်င္းေလးမ်ား တစ္ေယာက္တစ္ေလ ကူကယ္ မယ့္ သူ ေပၚလိုေပၚျငား အေပၚထပ္ေတြ ကို ဖံုးဆက္ၾကည့္ေတာ့ လည္း အေပၚထပ္ က ေျမရွင္ျဖစ္တဲ့ အကိုႀကီး ခမ်ာ ည ႏွစ္နာရီ ေလာက္ႀကီး ေလႀကီး မိုးႀကီးၾကားက ေအာက္ထပ္ ဆင္းလာၾကည့္ေပးရွာေပမယ့္ သူလည္း ေဆးရံု ပို႕ေပးဖို႕ အထိေတာ့ မစြမ္းသာရွာပါဘူး.....ေနာက္ဆံုး ႀကံရာမရတဲ့ အဆံုး ဗိုက္ က လည္း မခ်ိမဆန္႔ တအားနာေနတာ မို႕ ပိုမနာလာေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး မလွဳပ္မယွက္ ေနရင္း ေဆးရံု မသြားႏိုင္တဲ့ အတူတူ အနီးတ၀ိုက္ က OG မဟုတ္လည္း ေမြးလို႕ရရင္ ၿပီးေရာ ဆိုၿပီး နီးစပ္ရာ ဆရာ၀န္ေတြ ဖံုးဆက္ၿပီး လာေမြးေပးဖို႕ ဖံုးဆက္ အကူအညီေတာင္းၾကည့္ျပန္လည္း သမီးေလး နဲ႕ ေမေမ့ အတြက္ ကူကယ္မယ့္ ကယ္တင္ရွင္ ဆိုတာ ေပၚမလာခဲ့ပါဘူး......သမီးေလး ရယ္.....အဲဒီလို နဲ႕ ဘာမွလုပ္မရ ဘယ္သူ႕ကို မွ အကူအညီေတာင္းလို႕ မရေတာ့ တဲ့ အဆံုးမွာေတာ့ တိရိစၧာန္ေလးေတြေတာင္ သဘာ၀ က ေမြးတတ္ေအာင္ ဖန္တီးေပးထားတာဘဲ....မျဖစ္တဲ့ အဆံုး ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ဘဲ ထြက္တဲ့ အခ်ိန္ ေစာင့္ၿပီး ေမြးရေတာ့မွာေပါ့ .....ဆိုၿပီး ဘုရားတရားေလး ဆင္ျခင္ၿပီး သမီးေလးရဲ႕ ကံ ...ေမေမ့ ကုသိုလ္ကံပါဘဲ ဆိုၿပီး စိတ္ဒုန္းဒုန္းခ်ၿပီး ေနလိုက္ရေတာ့ တာေပါ့.... သမီးေလးရယ္.....အဲဒီ လို နဲ႕ ေမလ ( ၃ )ရက္ေန႔ မနက္ ၅ နာရီေလာက္ မွာ မုန္တုိင္း ကလည္း အဆိုးဆံုးအခ်ိန္ ေမေမ့ ဗိုက္ က လည္း အနာဆံုး အခ်ိန္ေပါ့....သမီးေလးရယ္....ဗိုက္ တအားနာတဲ့ ၾကားထဲ မွာ သတိ တရ ေတြးမိတာ က ေမေမတို႕ အိုးနဲ႕ အိမ္နဲ႕ ေတာင္ မုန္တိုင္း ဆိုတာ ဒီေလာက္ေၾကာက္စရာေကာင္းေနရင္ ပင္လယ္ႀကီး ထဲ မွာ သက္စြန္႕ဆံျဖား အလုပ္လုပ္ေနရရွာတဲ့ သမီးေလး ရဲ႕ ေဖေဖမ်ား ဒီလို မုန္တိုင္းအခ်ိန္မ်ိဳးသာဆို....ဘုရား ...ဘုရား ..... ဆိုၿပီး ....ေနာက္ဆို ပိုက္ဆံ မရွိရင္ေနပါေစ...အေရးရယ္အေၾကာင္းရယ္....ေနာက္ဆံုး ေသစရာရွိရင္ေတာင္ ကိုယ့္ မိသားစုေလး စံုစံု လင္ လင္ေတာ့ ရွိေစခ်င္တယ္..ဒီတစ္ခါ သမီးေလး ေဖေဖျပန္လာရင္ သေဘာၤ မလိုက္ ခိုင္းေတာ့ဘဲ ဒီမွာ ဒိုးတူ ေဘာင္ဘက္ တူတူ အလုပ္ လုပ္ၾကမယ္ ဆိုတာ...ကိုပါ......
သမီးေလး ရဲ႕ ကုသိုလ္ကံေလး က ေကာင္းခ်င္ေတာ့ မိုးေလးလင္းစျပဳလာ ေမေမ့ ဗိုက္နာတာေလး က လည္း ေတာ္ေတာ္က်ဲ လာတာမို႕...ေနာက္ဆံုး စိတ္ေလ်ာ့ၿပီး ကိုယ့္ကံက မေကာင္းရင္ေတာင္ ကံတရား က သမီးေလး ဘက္မွ ရွိရွာတာ ဘဲ လို႕ အားတင္းၿပီး ရာသီဥတုေလး နည္းနည္း ျပန္ေကာင္းလာမွ ....ဆိုင္ က မမေတြ က လမ္းထိပ္ မွာ ကားထြက္ေခၚခိုင္းေတာ့ လည္း ဘာ Taxi တစ္စီးမွ မရွိ ၊ သစ္ပင္ေတြ က လဲ လမ္းေတြ က ပိတ္ နဲ႕.....ေဆးရံုေရာက္မယ့္ အရိပ္ အေယာင္ေတာင္ မျမင္ ရျပန္ပါဘူး သမီးေလး ရယ္.....ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ည ႏွစ္နာရီတုန္း က ေမေမ့ ကို လာၾကည့္တဲ့ အေပၚထပ္ က အကိုႀကီး က သစ္ပင္ေတြ လာေတာ့ ရွင္းေနၾကၿပီတဲ့...လမ္းနည္းနည္း ရွင္းလို႕ ကားသြားလို႕ ရရင္ သူေဆးရံု လိုက္ပို႕ေပးပါမယ္..... ဆိုတာ နဲ႕ ဘဲ ..ကယ္တင္ ရွင္ေပၚၿပီမို႕... .ေမေမ အားတင္းထားတဲ့ စိတ္ေလးေလွ်ာ့ၿပီး အစာေလးေတာ့ တစ္ခုခုစားမွ ဆိုေတာ့ လည္း ေစ်း၀ယ္ မရ လို႕ ဘာ မွ စားစရာ မရွိတဲ့ အဆံုး မွာ ေရြးစရာမရွိဘဲ စားရတဲ့ လက္ဖက္သုတ္ နဲ႕ ထမင္းေလး စားၿပီး လမ္းရွင္းတာ ကို ေစာင့္ေန ရေတာ့ တာေပါ့... သမီးေလးရယ္...အဲဒီလိုနဲ႕ ေနလည္္ ( ၁၁ ) နာရီေလာက္ မွာ လမ္းနည္းနည္း ရွင္းၿပီ ဆို ၿပီး ေဆးရံု ကို လိုက္ ပို႕ေတာ့ လည္း တစ္လမ္းရွင္းေပမယ့္ တစ္လမ္းက မရွင္းေသးတာ မို႕...ေကြ႕ကာ ပတ္ကာ နဲ႕ သြားလိုက္ရတာ SSC ကို ညေန ၃ နာရီ ဗက်ာ္ မွ ေရာက္ပါ တယ္ သမီးေလးေရ....
တစ္ခါ ေဆးရံုေရာက္ျပန္ေတာ့ လည္း ေဆးရံုမွာ အမိုးေတြ က လန္ ၊ ခြဲခန္းေတြ မိုးယို ၊ ေဆးရံုႀကီး ေအာက္ထပ္ တစ္ခု လံုး မွာ မိုးယိုလို႕ ေရြ႕ထားတဲ့ လူနာေတြ က အျပည့္နဲ႕ေပါ့….ေမေမ က ညက တစ္ညလံုး ဗိုက္တအားနာထားလို႕… …ေနာက္ထပ္ ျဗဳန္း စားႀကီး ဗိုက္နာလာရင္ သြားမရ ျပဳမရနဲ႕ ဒုကၡေရာက္မွာမို႕…ေဆးရံုမွာေနပါရေစ ဆိုတာကို ေမေမ့ ကို စမ္းသပ္ၿပီး မီးဖြားခ်င္လို႕ မဟုတ္ဘူး …ေလထိုးလို႕ နာတာပါတဲ့ေလ….ေဆးရံုမွာလည္း ဘယ္လိုမွ ထားစရာ ေနရာမရွိေတာ့ လို႕ပါ… ဆိုၿပီး ျပန္ခိုင္းျပန္ေရာ သမီးေလး ရယ္…… ေမေမ့ ကုသိုလ္ကံ က ေကာင္းလိုက္ ဆိုးလိုက္နဲ႕ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ကံေကာင္း ခ်င္ေတာ့ ေမေမ့ ဗိုက္အပ္ထားတဲ့ ဆရာ၀န္ႀကီး ဦးတင္ေမာင္ေအး က သူ႕ ရံုးခန္း မိုးယိုလို႕ ဆိုၿပီးေရာက္လာတာနဲ႕ ေမေမ့ ကို သူ႕လူနာဆိုၿပီး သူနဲ႕ အပ္လိုက္ၾက တယ္… အဲဒီ ေမလ ( ၃ ) ရက္ေန႕ က စေနေန႕ ျဖစ္ေနေတာ့ ေမေမ့ ကို စေန အယူသီးလားတဲ့ …ေမေမ က မသီးပါဘူး ဆရာရယ္…. ကေလး ေကာင္းရယ္… ၿပီးတာပါဘဲ…ဆိုတာ နဲ႕ ဘဲ……ခြဲမယ္…ဆိုၿပီး ေမေမ့ကို ခြဲခန္းထဲ သြားခိုင္း ပါတယ္… .ေန႕ေစ႕ လေစ႕ႀကီး နဲ႕ ဓာတ္ေလွကား ပ်က္ေနလို႕ … ေမေမ မွာ ခြဲခန္းထဲ ကို မုိးေရေတြ စိုရႊဲေနတဲ့ၾကား က ေခ်ာ္မလဲေအာင္ ေလွကား အဆင့္ဆင့္ ကို သတိထား တက္ၿပီး ေမြးခန္းထဲေရာက္ ရတယ္…အျပင္မွာ မခြဲခင္….တစ္ခုခုဆို တာ၀န္ မယူတဲ့ အေၾကာင္း လက္မွတ္ ထုိးခိုင္းလို႕ တီတီအိ နဲ႕ တီတီ စႏၵာ လက္မွတ္ထိုး တဲ့ အခ်ိန္ မွာ ေမေမ ေၾကာက္ေၾကာက္ နဲ႕ ငိုရျပန္ပါတယ္..….ေမေမ ခြဲခန္း ထဲ ေရာက္ မွ ေမေမ ျဗဳန္းစားႀကီး ဗိုက္နာတာကို သိတဲ့ သမီးေလး ရဲ႕ ဖိုးဖိုး က ခြဲခန္း အျပင္ မွာ ေရာက္ေနၿပီ ဆိုတာ သူနာျပဳ ဆရာမေလးေတြ နဲ႕ အေၾကာင္းၾကားလာတယ္…..
အဲဒါနဲ႕ဘဲ ေမ့ေဆးဆရာ၀န္ႀကီး ကိုေစာင့္တာ ျပင္တာဆင္တာ နဲ႕ ဘဲ သမီးေလး ကို တကယ္ေမြးတဲ့ အခ်ိန္က ညေန ၅:၃၀ မွာေပါ့....ေမေမ့ မွာ သမီးေလး ကို ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ ေမြးၿပီ ဆိုၿပီး စိတ္ေအးမယ္ မွ မႀကံေသးဘူး....လမေစ့ဘဲ ေမြးရတဲ့ အထဲ ေပါင္ ခ်ိန္ကလည္း ၄ ေပါင္သာသာ ဘဲ ရွိ...ႏို႕ ကလည္း လံုးလံုး မစို႕ႏိုင္ေတာ့ ...ဆရာ၀န္ေတြ ဆရာမ ေတြ ..မ်က္လံုျပဴး မ်က္ဆန္ျပဴး ျဖစ္ ၿပီး ညအထိ မွ ႏို႕မစို႕ႏိုင္ရင္ေတာ့ ကေလးေဆးရံု တင္ရမယ္တဲ့...သမီးေလး..ေရ....တခါ ေမေမ့ မွာလည္း ခြဲခန္းထဲ က ေန ေအာက္ ကို သယ္ေပးမယ့္ လူမရွိလုိ႕ ထံုေဆးျပယ္ရင္ လမ္းေလွ်ာက္ဆင္းပါ တဲ့ေလ... .ေမေမလည္း ႀကိဳးစားၿပီး ဆင္းဖို႕ လုပ္ေပမယ့္.. .ေျခေထာက္ က လံုးလံုး မလွုပ္ႏိုင္တာ မို႕....ေဆးရံုက ၀န္ထမ္းေတြ အကူအညီ နဲ႕ ဘဲ မ ခ်ီ ၿပီး.....ေမေမ စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ဖူးတဲ့ စပါယ္ရွယ္ ခန္း ဆိုတာ ေ၀း လို႕...ေမေမ ေနရ မယ့္ ေကာ္ေရဒါ က ေလွကားေထာင့္ေလးနား မွာ ခန္းဆီးေလး ကာေပးထား တဲ့ ေျခာက္ေထာင္ တန္ အခန္းေလး ရတာေတာင္ ကံေကာင္းေပါ့...သမီးေလးရယ္.....
ည ဆယ္နာရီေလာက္ မွာ ကေလး ဆရာ၀န္ႀကီး ဦးရဲျမင့္ေက်ာ္ ေရာက္လာေတာ့ သမီးေလး အေဖ နာမည္ ကို ေခၚ ပါေရာ....ေမေမ က သေဘာၤ လိုက္ေနတယ္ ဆိုေတာ့....ကေလး အေၾကာင္း ဘယ္သူ႕ ကိုေျပာရမလဲ...တဲ့ ..ေမေမ က ကၽြန္မ မွာ ဘယ္သူ မွ မရွိဘူး...ကၽြန္မ အေဖ က လည္း စိတ္တအားပူ လို႕ လိုက္လာတာ က လြဲရင္ က်န္းမာေရး သိပ္မေကာင္းလွတဲ့ အတြက္ ကၽြန္မ ကို ဘဲ ေျပာပါဆရာ ...ကၽြန္မ စိတ္ထားႏိုင္ပါတယ္...ဆိုေတာ့.....ဆရာႀကီး က ကလး အေျခအေန မေကာင္းဘူး ..ေဆးရံု တင္ မွ ျဖစ္မယ္တဲ့...သူတို႕ ေဆးရံု ကားနဲ႕ လိုက္ပို႕မယ္တဲ့...ေမေမ့ မွာ စိတ္ဆင္းရဲလာရသမွ် အေျခအေန အားလံုး မွာ အဲဒီ စကားၾကား ရတဲ့ အခ်ိန္မွာ စိတ္ အဆင္းရဲ ဆံုးပါဘဲ...သမီးေလး ရယ္....ရွိဳက္ႀကီးတငင္ ငိုေၾကြးခ်င္လာတဲ့ စိတ္ကို သမီးေလး အတြက္ ႏို႕လည္ မွာ ေမေမ တစ္ခုခု ျဖစ္သြားရင္ သမီးေလး တစ္ေယာက္ထဲ ဒုကၡေရာက္ရမွာ ေတြးလို႕ စိတ္ထိန္းရင္း ...သမီးေလး ကို ပိုက္ဆံ ဘယ္ေလာက္ ကုန္ကုန္ ကုပါမယ္... လို႕ေျပာဆိုၿပီး ကေလး ေဆးရံု သြားေစာင့္ေပးမယ့္...သမီးရဲ႕ တီတီ အိ နဲ႕ တီတီ စႏၵာ ကို ေသေသ ခ်ာခ်ာမွာ....လူႀကီး မရွိတဲ့ အတြက္ သမီးေလး တစ္ခုခု ဆုိရင္ က အစ ေမေမ့ ကို ဖံုးမထားဖို႕....တစ္ခုခု ႀကိဳ သိမွ ဘာလုပ္ရမယ္ ဆိုတာ စဥ္းစားလို႕ရမယ္ ဆိုတာ အထိ မွာ ၿပီး စိတ္ဆင္းရဲျခင္းမ်ားစြာ နဲ႕ လႊတ္လုိက္ရတယ္...သမီးေလး ရယ္.... .အဲဒီ ညအခ်ိန္ မေတာ္ႀကီး ကေလးေဆးရံု က လာတဲ့ ဖံုးေတြ သမီး အေျခအေန မေကာင္းလို႕ ဆက္တဲ့ ဖံုး မွန္း ေမေမ သိေပမယ့္ အိမ္နဲ႕ SSC ေဆးရံု နီးလို႕ လာၾကည့္ ရင္း ေမေမ႕ ကို သနားလို႕ ကူေစာင့္ေပးတဲ့ သင္တန္း မွာ လာကစားတဲ့ အန္တီ ၀င္း တို႕ က လည္း ေမေမ အထိတ္တလန္႕ျဖစ္မွာ စိုးၿပီး ဖံုးၾက တာေပါ့.... သမီးေလးရယ္....
ရက္သား သမီးေလး နဲ႕ ခြဲၿပီး က်န္ခဲ့ရတဲ့ ေမေမ့ မွာ လည္း Nurse က မရ ...ေစာင့္ေပးတဲ့ ...အိမ္က အကုူ... ဆယ္ႏွစ္ သာသာ ကေလးမေလး ေတြ က လည္း ဘာမွ မလုပ္တတ္...ေခတ္မွီ တိုးတက္ေနတဲ့ ေခတ္မွာ သူမ်ားေတြ ကေလး ေမြးရင္ နာတယ္ ဆိုတာ ဘာမွန္းေတာင္ မသိဘူးလို႕ ၾကားဖူးတဲ့ ေခတ္မွာ ေမေမ့ မွာေတာ့ ဗိုက္ႀကီး တစ္ခုလံုး ဖြင့္ၿပီး အနာက်က္ေအာင္ ေဆးလာ ထည့္ေပးတာ က လြဲလို႕...မနာေအာင္ စအိုထဲ ထည့္တဲ့ ဒုန္းက်ည္ ဆိုတာ ဘာ မွန္းေတာင္ မသိရဘဲ...ဗိုက္ႀကီးတစ္ခုလံုး ဓားဒဏ္ရာ နဲ႕ က်ိန္းစပ္ေနတာ အံႀကိတ္လို႕ ခံေနရပါေရာလား သမီးေလးရယ္.. ..ထမင္းစားခ်ိန္ က်ျပန္ေတာ့လည္း အိမ္က ပို႕ဖို႕ေ၀းလို႕....ေဆးရံုေရွ႕ မွာ အထမ္းေလးေတြ နဲ႕ လာေရာင္းတဲ့ ထမင္းသည္ေလးေတြ ဆီက ဘဲ..မီးေန သည္ အစာ ဟုတ္မဟုတ္ ေခ်း မမ်ားႏိုင္ဘဲ.... စားရျပန္ ပါေရာ....ေမေမ႕ လိုမ်ိဳး မုန္တိုင္းၾကားမွာ ဗိုက္မနာေပ မယ့္ ေၾကာက္အားလန္႔အား နဲ႕ ေဆးရံုေရာက္လာရတဲ့ မိခင္ေတြ လည္း ေနာက္ေန ႔ေတြ မွာ အထိတ္တလန္႕ အမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႕ ေမြးေနၾကရွာတာေပါ့ ....သမီးေလး ရယ္...ကေလး...ေဆးရံု မွာေစာင့္ေပးရွာတဲ့ သမီးခ်စ္တဲ့ တီတီ အိ ခမ်ာမွာလည္း နာဂစ္ မုန္တိုင္းဒဏ္ ကို ေတာ္ေတာ္ ခံရတဲ့ ဟိုင္းႀကီးကၽြန္းေဒသ က မို႕ ဖံုး လိုင္းေတြ မေကာင္းလို႕ သူ႕အိမ္ သူ႕ မိဘေတြ နဲ႕ လံုးလံုး အဆက္အသြယ္မရလို႕ ...သူ႕ မိဘေတြ ေသသလား ရွင္သလား ...ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းေရာက္ေနလား မသိရွာ ရတဲ့ၾကားထဲ ေမေမ့ ကို သနားစြာနဲ႕ ေမေမ မသိေအာင္ ႀကိတ္ငိုၿပီး သမီးေဆးရံုက ဆင္းမွ သူ႕အိမ္ကို ျပန္ၾကည့္ဖို႕ ေစာင့္ေနရွာ သတဲ့ ...သမီးေလး ေရ....
ကေလး ေဆးရံုမွာ က်ျပန္ေတာ့လည္း လမေစ့ဘဲ ေစာေမြးရတဲ့ ကေလး ေတြ....ျပည့္ၾကပ္သိပ္ ထားစရာ က မရွိ... ပိုက္ဆံ အထုပ္လိုက္ေပးလိုက္လည္း လူႀကီးမပါတဲ့ အတြက္ အေျခအေနမေကာင္း လို႕ တစ္ကိုယ္လံုး ေဆးထိုးအပ္ရာ ေတြ ပိုက္ေတြ တပံုတပင္ႀကီး နဲ႕ သမီးေလး မွာ တပ္ထားရတဲ့ ေအာက္ဆီဂ်င္ ကို ျဖဳတ္ၿပီး သူမ်ား ကေလး ကိုသြားေပးတယ္ ဆိုတာ ၾကားလို႕... သမီး ရဲ႕ ေလးေလး ႏိုင္၀င္းေအာင္ ခမ်ာ ည ႏွစ္နာရီေလာက္ ႀကီး ဖေယာင္းတိုင္ မီးေလး နဲ႕ သစ္ပင္ႀကိဳ ၾကားသြားၿပီး အေစာင့္ေတြ .... Nurse ေတြ နဲ႕ သြား စကားေျပာ မွ ဘဲ...သမီး အတြက္ အဆင္ေျပရေတာ့ တယ္... .ေနာက္ေန႕ မွေတာ့ ေမေမ ဒုကၡ ေရာက္တိုင္း အကူအညီေပးတတ္တဲ့ ေမေမ ရဲ႕ အေဒၚ၀မ္းကြဲ အန္တီ ပူစူး က သူ႕အိုး သူ႕ အိမ္ သူ႕ မိသားစု ျပသနာ ကို ပစ္ၿပီး သမီးေလး ေဆးရံု ကို ေရာက္လာ ေပးမွဘဲ သမီးေလး အတြက္ အဆင္ေျပသြားရေတာ့တယ္....သံုးရက္ အၾကာ မွာ သမီးေလး နည္းနည္း သက္သာ လာေတာ့ ေဆးရံုမွာ ထား စရာ ေနရာ မေပးႏိုင္လို႕ ဆင္းခိုင္းၿပီး SSC က ေမေမ့ ဆီ ျပန္ေရာက္လာျပန္ပါေရာ... ဒီတစ္ခါ ျပန္ေရာက္ေတာ့ ႏို႔ေလး နည္းနည္း စစို႕တတ္ၿပီေလ...သမီး ေခါင္းေလး ဆံပင္ေလး ကိုင္ၿပီး ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူး နဲ ႕ ႏို႕ ကေလး တိုက္ရရံု ..ဖံုးလိုင္းေတြ ျပန္ စေကာင္းလို႕...သေဘာၤေပၚက ခင္ပြန္းသည္ နဲ႕ အဆက္ အသြယ္ ျပန္ရ ၿပီး ေနာက္ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ ဆို ဆင္းရပါၿပီ လို႕...အားတင္းရံု ရွိေသး....မနက္ျဖန္ ေမေမ ..ဆင္းရလို႕ရၿပီ ဆိုမွ သမီးေလး အသား ၀ါေနတယ္...ဆိုၿပီး ေမေမ့ ရင္ခြင္ထဲ မွာ ႏို႕ကေလး စို႕ေနတဲ့ သမီးေလး ကို ဓာတ္ကင္ရမယ္ ဆိုၿပီး ဆရာမေတြ ဆြဲေခၚသြားေတာ့ ...... စိတ္ဆင္းရဲလိုက္ ရတာ မွ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ သမီးေလး ရယ္.... ဒီေလာက္ ဒုကၡ သုကၡ ေပါင္းစံု နဲ႕ သမီး ရဲ႕ ေမေမ မွ မရူးရင္ ဘယ္သူ မီးတြင္း ရူး ျဖစ္ပါေတာ့မလဲ..... သမီးေလး ရယ္... .ေနာ္..ေနာက္ေတာ့ သမီးေလး ကို ကေလးေဆးရံု ေနာက္တစ္ခါ ပို႔ၾကျပန္ပါေရာ....
စိတ္မေကာင္းျခင္းမ်ားစြာ နဲ႕ သမီးေလး မပါဘဲ ေမေမ တစ္ေယာက္ထဲ ေဆးရံု က ဆင္းၿပီးၿပီးခ်င္း တစ္ပတ္ လံုးလံုး သမီးေလးစိတ္နဲ႕ ေသာက ေရာက္ေနရတဲ့ ေမေမ...ကိုယ့္ဟာကိုယ္ဘဲ သမီးေလး ျပန္ေကာင္း လာမွာပါ လို႕ ..အားတင္းၿပီး သမီး ကို တိုက္ လို႕ ရရ မရရ ...သမီး ဆီ ပို႕ရရင္ ၿပီးေရာ ဆိုၿပီး သမီးေလး မေသာက္ရဘဲ တင္းလာရသမွ် ႏို႕ ကို မနက္ တစ္ခါ ညတစ္ခါ ညွစ္ၿပီး ႏို႔ဘူးကေလး နဲ႕ သမီးေလး ရွိတဲ့ ကေလး ေဆးရံု ကို ပို႔ခိုင္းရတယ္...သမီးေလးေရ... အိမ္ျပန္ေရာက္ လို႕ သမီးေလး ေသာက္တယ္. ..အသား၀ါတာ လည္း သက္သာတယ္ ဆိုတဲ့ မွ...ေမေမ လည္း စိတ္နည္းနည္း ေအးရ တာေပါ့....အဲဒီလို႕ နဲ႕ တစ္ပတ္ၿပည့္လို႕. ...သမီးေလးေနေကာင္းသြားၿပီ ...စိတ္မပူရေတာ့ဘူး....ဆင္းလို႕...ရၿပီ ဆိုမွ....ေမေမ... စိတ္ဆင္းရဲခဲ့ရသမွ် ၊ စိုးရိမ္ ပူပန္ခဲ့ရသမွ် ၊ သမီးႏို႕လည္ မွာ စိုးလို႕ တစ္ေယာက္ထဲ ရင္ထဲမွာ ႀကိတ္ငိုခဲ့ရသမွ် အပူမီးေတြ အားလံုး ...သမီးေလး ေနေကာင္း စြာ နဲ႕ ေမေမ့ ရင္ခြင္ ထဲေရာက္လာ မွ ဘဲ....သမီးေလးခ်စ္တဲ့ ေမေမ တစ္ေယာက္ ၿပံဳးေပ်ာ္ႏိုင္ပါေတာ့တယ္.. သမီးေလး ေရ.......
အခု ဆိုရင္ သမီးေလး ေမေမ့ ရင္ခြင္ထဲေရာက္တာ ( ၄ ) ႏွစ္တိတိ ျပည့္ၿပီျဖစ္သလို.....ေမေမတို႕ တိုင္းျပည္ မွာ လည္း မႀကံဳစဖူး ကဒ္ဆိုက္ သလို လူေတြ အမ်ားႀကီး / မိသားစုလိုက္ / ရပ္ရြာအလိုက္ မ်ိဳးျပဳတ္တဲ့ သူ ျပဳတ္ၾကတဲ့ အထိ အျဖစ္ဆိုးေတြ ႀကံဳခဲ့ရ တာ လည္း အခုဆို ( ၄ ) ႏွစ္ တင္းတင္း ျပည့္ ခဲ့ၿပီေပါ့... သမီးေလး.. ရယ္ .....ေမေမ့ ကို ဒုကၡ မေပးဘဲ...မုန္တုိင္းဆဲ လို႕ အားလံုးေအးခ်မ္း တဲ့ အခ်ိန္ မွာ ေမေမ့ ဘ၀ ထဲ ကို ျငိမ္းခ်မ္းမွဳေတြ နဲ႕ ၀င္လာတဲ့ သမီးေလး ရဲ႕ ေမြးေန႕ေလးေရာက္တိုင္း လူေတြ အမ်ားႀကီးရဲ႕ အသက္ေပါင္းမ်ားစြာ စေတးၿပီး ေသေၾက ပ်က္စီး ၾကရတဲ့....ေန႔ဆိုတာ ကို ......ေမေမ အၿမဲတမ္း စိတ္မေကာင္းျခင္းႀကီး စြာ နဲ႕ သမီးေလး ေမြးေန႕ေလး နဲ႕ အတူ သတိရေနရပါတယ္. ..သမီးေလး .....ေရ ... ..ေမေမ ပိုက္ဆံ အမ်ားႀကီး ရွိတဲ့ အခါ က်ရင္ အဲဒီ နာဂစ္ ေဘးသင့္ခဲ့ တဲ့ ေဒသ ေတြသြားၿပီး နာဂစ္ မုန္တိုင္း ၾကား မွာ အျဖစ္ဆိုး နဲ႕ ဆံုးပါးရရွာတဲ့ သူေတြ ၊ တစ္ေဆြလံုး တစ္မ်ိဳးလံုး ျပဳတ္က် ရၿပီး..... အမွ်ေ၀ေပး မယ့္သူ မရွိႏိုင္ သူေတြ အတြက္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေကာင္းမွဳ ၊ ကုသိုလ္ေတြ အမ်ားႀကီး လုပ္ၿပီး ေဖေဖ ရယ္ ၊ ေမေမ ရယ္ ၊ သမီးေလး ရယ္ ...အတူတူ အမွ် သြားေ၀ၾကမယ္ ေနာ္... ..ေမေမ အၿမဲ အမွတ္ရသလို သမီးေမြးေန႕ ကို မွတ္မိလို႕ သတိရေနတတ္တဲ့ သူေတြ တိုင္း က သမီးေလး ကို စေနာက္ၿပီး နာဂစ္ေလး လို႕ ေခၚ ရင္ေတာင္ ေမေမ က မေခၚပါနဲ႕ .... နာဂစ္ ဆိုတာ ... လူေတြအားလံုး အတြက္ ၾကမၼာဆိုး ၀င္ၾက တဲ့ နာမည္.... သမီးေလး က ေမေမ့ ...အလုပ္ျဖစ္တဲ့...GINGER Beauty Land ...ႏွစ္ပတ္လည္ တဲ့ လ မွာ ေမြးလို႕...ေမေမ ထမင္းစား ရတဲ့ နာမည္ ျဖစ္တဲ့ ဂ်င္ဂ်ာ ဆိုတာ ေလး ကိုဘဲ... ခ်စ္စႏိုး နဲ႕ ေမေမ ေခၚသလို လိုက္ေခၚ ၾကပါလို႕... .ေျပာမိတဲ့ အထိ ပါဘဲ...သမီးေလးေရ....
ကဲ....အလုပ္မ်ားတဲ့ .....ေမေမ မို႕ သမီး ကို ခ်စ္လား မခ်စ္ဖူးလား လို႕ ခဏခဏ မေမာတမ္း ေမးတတ္တဲ့ သမီးေလးေရ .... သမီးေလး ကို ေမေမ..ဘယ္ေလာက္ထိ...ခ်စ္သလဲ...ဆိုတာကို...အခုခ်ိန္မွာ သမီးေလး ငယ္ေသး လို႕.. မဖတ္ႏိုင္ေပမယ့္.. .သမီးေလး ႀကီးလာရင္ ဖတ္ဖို႕...သမီးေလး ေမြးေန႕ မွာ အမွတ္တရ အျဖစ္ ေမေမ ဒီစာေလး အမွတ္တရ ...ေရးျဖစ္ သလို....ေဖေဖ့ သူငယ္ခ်င္း ..ဦးဦး ၿဖိဳးေဇာ္မင္း ထုတ္တဲ့ ပူစီေပါင္း ဆိုတဲ့ ကေလး စာေစာင္ မွာ သမီး ဓာတ္ပံုေလး ေတာင္း လို႕. ..ေမေမ..မလုပ္တတ္ လုပ္တတ္ နဲ႕ လုပ္ေပးတဲ့ ဒီဇိုင္း ကေခ်ာင္ေနလို႕...ဆိုၿပီး ကေလး ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ေရးေပးပါ ဆိုလို႕.. .ေမေမ..မေတာက္တေခါက္ ....ေရးေပးခဲ့တဲ့ ...သမီးေလး ဖတ္ဖို႕...ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလး ပါ...အမွတ္တရ အျဖစ္ သမီးေမြးေန႕မွာ ဒီ စာေလး နဲ႕ အတူ ျပန္တင္ေပးလိုက္ပါ တယ္...ေမေမ ခ်စ္တဲ့ သမီးေလး အတြက္ ( ၄ ) ႏွစ္ ျပည့္ ေမြးေန႕ေလးမွ စၿပီး.... .ေနေကာင္း က်န္းမာ ခ်မ္းသာစြာ နဲ႕ ပညာေတြ အမ်ားႀကီးတတ္ၿပီး အသက္ရွည္ပါေစ .....ဆိုတဲ့ သမီးေလး အတြက္ ေမြးေန႕ ဆုေတာင္းေလး နဲ႕ အတူ သမီးေလး လူ႔ေလာက ႀကီးထဲ၀င္လာ တဲ့ ေန႕မွာ အျဖစ္ဆိုး နဲ႕ ဆံုးပါးၾက ရွာတဲ့ နာဂစ္ေဘးသင့္သူ မ်ား အားလံုး လည္း ေကာင္းရာ သုဂတိ လားၾကပါေစ....ဘ၀ ဆက္တိုင္း ဒီလို ကံၾကမၼာဆိုး နဲ႕ ေ၀းၾကပါေစ လို႕.... သမီးေလး ေမြးေန႕ မွာ ေမေမ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္....
သမီးေလး အတြက္ ေမေမ ေျပာတဲ့ နာဂစ္ ( Nargis ) ပံုျပင္......ဆိုတဲ့ ဒီ Notes ေလး နဲ႕ အတူ နာဂစ္ ( Nargis ) မုန္တိုင္း ၾကားမွာ ဒုကၡ ပင္လယ္ေ၀ေနရတဲ့ ကၽြန္မ ကို အခက္အခဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးၾကားမွ ေဆးရံု ပို႕ေပးေသာ.. ... ကိုေ၀ယံ ၊ မုန္တိုင္းၾကား မွ ကၽြန္မ သမီးေလး ကို ေခ်ာေခ်ာ ေမာေမာ ႏွင့္ ေအာင္ျမင္ စြာ ေမြးဖြားေပးေသာ ဆရာႀကီး ေဒါက္တာ ဦးတင္ေမာင္ေအး ၊ သမီး ကို ဒေရာေသာပါး ႏွင့္ ခရီးေရာက္မဆိုက္ ေဆးရံု လာၾကည့္ေပးေသာ ကေလး ဆရာ၀န္ႀကီး ဦးရဲျမင့္ေက်ာ္ ၊ က်န္မာေရး မေကာင္းတဲ့ ၾကား က စိုးရိမ္ပူပန္စိတ္ နဲ႕ ကၽြန္မ ကို ေန႔မအိပ္ ည မအိပ္ လာေစာင့္ေပးေသာ ကၽြန္မ ၏ ဖခင္ႀကီး ႏွင့္ ကၽြန္မ ၏ ေမာင္ေလး ႏိုင္၀င္းေအာင္ + ပိုးပိုး မိသား စု ႏွင့္ ေမာင္ေလး IC ၊ ကေလး ေဆးရံု မွာ ေန႕ည စိုးရိမ္ ပူပန္စြာ ႏွင့္ သမီးေလး ကို ေစာင့္ေရွာက္ေပးေသာ ကၽြန္မ ညီမ.. စႏၵာ ႏွင့္ မအိ ( ဟိုင္းႀကီး ကၽြန္း ) မိသားစု ကို ပစ္ၿပီး ကၽြန္မ သမီးေလး နဲ႕ ကေလး ေဆးရံု မွာ ကၽြန္မ ရဲ႕ အပူ မ်ား အားလံုး ကို မွ်ေ၀ ခံစားေပးေသာ ကၽြန္မ ၏ အေဒၚ အန္တီ ပူစူး ၊ ကၽြန္မ ကို စိတ္ပူစြာျဖင့္ ေဆးရံု လာေစာင့္ေပးေသာ မမ၀င္း ၊ အခက္အခဲ အဆင္မေျပမွဳအမ်ိဳးမ်ိဳးၾကား က လာေရာက္ သတင္းေမး ၾကေသာ မိသားစု ၊ သူငယ္ခ်င္း ၊ မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းမ်ား ၊ GINGER မွ သင္တန္းသူ မိတ္ေဆြ မ်ား ၊ ၊ SSC ေဆးရံု မွ တာ၀န္ရွိ ဆရာ၀န္ ၊ ဆရာမ မ်ား ႏွင့္ ၀န္ထမ္းမ်ား အားလံုး ...ကူညီေစာင့္ေရွာက္ ... ေပးၾကေသာ သူမ်ား အားလံုး ကို အထူး ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း သတိတရ မွတ္တမ္းတင္ ေဖာ္ျပ လိုက္ပါတယ္ ရွင္....